Aliassen, laatste versie en vaste versies
Op deze pagina
Drie manieren om naar een model te verwijzen
Het veld model in uw verzoek accepteert drie naamgevingsconventies om wat oppervlakkig gezien hetzelfde model is, aan te duiden. Dit is niet slechts muggenzifterij in de documentatie: afhankelijk van de conventie die u kiest, ontvangt uw applicatie bij elke oproep maandenlang exact hetzelfde model, of een versie die zonder kennisgeving kan wijzigen. De meeste onverklaarbare regressies in productie—“onze antwoorden werden langer, maar niemand heeft iets gewijzigd”—vloeien hieruit voort.
Eenvoudig alias
Het eenvoudige alias gebruikt de basisnaam van het model, zonder achtervoegsel:
{
"model": "grok-4.20"
}
Dit verwijst naar de laatste stabiele versie van het model. xAI kan de onderliggende versie op elk moment bijwerken; u komt dit alleen te weten door uw eigen output te monitoren. Deze flexibiliteit is precies wat u wilt tijdens ontwikkeling en prototyping: u werkt altijd met de best beschikbare versie zonder iets te hoeven aanpassen. Zolang u iteratief werkt aan prompts, de mogelijkheden van het model verkent en exacte reproduceerbaarheid van antwoorden niet cruciaal is, werkt deze conventie prima.
Alias voor de laatste versie
Het alias latest verwijst naar de meest geavanceerde versie, die nog niet gestabiliseerd is:
{
"model": "grok-4.20-latest"
}
Wat u hier krijgt, kan frequent veranderen en bevat nog wijzigingen die onder validatie zijn. Het is een evaluatietool, nuttig om aankomende versies te testen voordat ze het standaardalias worden, om kwaliteits- of prestatiewinst te meten en uw migratie goed voorbereid uit te voeren.
Deze versie hoort thuis in testomgevingen, nooit in productie. Een wijziging kan ‘s nachts plaatsvinden, het gedrag van uw prompt beïnvloeden en uw gebruikers bereiken zonder waarschuwing—u hebt geen commit-regel of ticket om de oorzaak te achterhalen.
Vaste versie (Pinned version)
Een vaste versie bevat een datum in de identifier:
{
"model": "grok-4.20-0309"
}
Het achtervoegsel -0309 correspondeert met de releasedatum, hier 9 maart. Deze versie verandert niet: zolang deze actief blijft, is het model dat vandaag reageert hetzelfde als dat over zes maanden reageert. Het is de enige verdedigbare optie voor productie, om vier steekhoudende redenen. Het gedrag van uw applicatie wordt reproduceerbaar, waardoor uw integratie- en regressietests op lange termijn geldig blijven. Geen stille updates kunnen u overvallen. De timing van migratie wordt een geplande teambeslissing, in plaats van iets dat u overkomt. En mocht het gedrag toch veranderen, dan weet u dat de oorzaak aan uw kant ligt.
Één conventie per omgeving
De beste praktijk is niet kiezen tussen de drie, maar elk toewijzen aan zijn omgeving:
import os
ENVIRONMENT = os.getenv("APP_ENV", "development")
MODEL = {
"development": "grok-4.20", # Eenvoudig alias: laatste stabiele
"staging": "grok-4.20-latest", # Laatste: nieuwe functies testen
"production": "grok-4.20-0309", # Vaste versie: maximale stabiliteit
}[ENVIRONMENT]
Beschouw deze dictionary als een vroegwaarschuwingssysteem. Uw staging-omgeving draait permanent op latest: als een aankomende wijziging een prompt breekt, vangen uw integratietests dit op voordat uw gebruikers er last van hebben. Uw productie blijft ondertussen op een vaste versie draaien. U ontdekt wijzigingen stroomopwaarts zonder er stroomafwaarts onder te lijden.
Overstappen van de ene vaste versie naar de andere
Wanneer er een nieuwe vaste versie verschijnt—bijvoorbeeld grok-4.20-0612—vereist de overstap een procedure in plaats van een simpele wijziging van een string. Implementeer eerst de nieuwe versie in staging via het latest-alias, voer daar uw testset voor prompts uit en vergelijk de resultaten met die van de versie die momenteel in productie draait. Als de vergelijking bevredigend is, werkt u de productieconfiguratie bij, monitort u de metrics gedurende 48 uur—antwoordkwaliteit, tevredenheidsgraad, kosten—en valideert u de migratie of keert u terug naar de vorige versie.
De vergelijkingsstap is de kern van het systeem en veronderstelt dat u de output van de huidige versie hebt bewaard: zonder deze referentie reduceert “vergelijken” zich tot een indruk. De observatiefase omvat bewust ook de kosten. Een nieuwere versie kan woordrijker zijn, meer output-tokens genereren en uw factuur met enkele procenten verhogen bij een gelijk waargenomen kwaliteitsniveau. Achtenveertig uur is doorgaans voldoende om dit te zien, en terugkeren naar de vorige versie blijft een simpele configuratieregel.
Belangrijkste punten
- Eenvoudig alias (
grok-4.20): laatste stabiele versie, voor ontwikkeling - Alias voor de laatste versie (
grok-4.20-latest): allernieuwste versie, uitsluitend voor testen - Vaste versie (
grok-4.20-0309): onveranderlijk, de enige aanbevolen optie voor productie - Gebruik verschillende conventies per omgeving (dev/staging/prod)
- Plan een gestructureerd migratieproces bij de overstap van de ene vaste versie naar de andere