Ga naar hoofdinhoud
Nederlands— Kies een taal
Menu

Code Agents in Practice: API, Vibe Code CLI en Vibe Code Web

Les 8 van 14 Bijgewerkt op 2 november 2026 Ontwikkelaar
Op deze pagina
  1. Drie manieren om een agent aan het werk te zetten
  2. Via de Mistral API
  3. Via Vibe Code lokaal: de CLI en VS Code-extensie
  4. Via Vibe Code Web
  5. Vergelijking van de drie paden
  6. Wat in de praktijk het verschil maakt
  7. Belangrijkste punten

Les herschreven op 2 november 2026. Sinds Devstral op 31 juli 2026 uit de API is verwijderd, gebruiken de API-voorbeelden hier Mistral Small 4. Het Vibe-gedeelte weerspiegelt de huidige Vibe Code-documentatie: installatie, het ingebouwde model (Mistral Medium 3.5) en de drie interfaces—CLI, VS Code-extensie en Vibe Code Web. Bronnen: Installatie en configuratie · Kies CLI, VS Code of websessies · Configuratie.

Drie manieren om een agent aan het werk te zetten

De waarde van een agentisch model hangt af van hoe u het koppelt aan echt werk. Mistral biedt drie paden: de API, waarmee u uw eigen agent bouwt; Vibe Code lokaal, in uw terminal of VS Code; en Vibe Code Web, dat de agent in een externe sandbox tegen een GitHub-repository laat werken. Elk past bij een ander deel van de dag van een ontwikkelaar.

Via de Mistral API

De API is de meest flexibele interface: hiermee bouwt u uw eigen agentische workflows met uw eigen tools en besturingslogica. Begin met het eenvoudigste geval: een chat-aanroep zonder tools. Hier bieden we een kwetsbare authenticatiefunctie aan Mistral Small 4 aan en vragen om een diagnose. Het instellen van temperature=0 is geen decoratie: voor beveiligingsanalyse wilt u reproduceerbare resultaten, geen variatie van de ene uitvoering naar de andere.

from mistralai.client import Mistral
import os

client = Mistral(api_key=os.environ["MISTRAL_API_KEY"])

response = client.chat.complete(
    model="mistral-small-2603",
    messages=[
        {
            "role": "system",
            "content": "You are an expert development agent. Analyze the provided code and propose improvements."
        },
        {
            "role": "user",
            "content": """Here is a Python file that handles authentication.
Identify security issues and propose fixes:

def login(username, password):
    query = f"SELECT * FROM users WHERE username='{username}' AND password='{password}'"
    user = db.execute(query).fetchone()
    if user:
        session['user_id'] = user['id']
        return True
    return False
"""
        }
    ],
    temperature=0,
    max_tokens=2000,
)

print(response.choices[0].message.content)

De agentische modus verandert de aard van de uitwisseling. In plaats van tekst te ontvangen, declareert u tools die het model kan aanvragen om aan te roepen, en retourneert het model tool_calls—een tool-naam en de bijbehorende argumenten. De drie tools hieronder vormen de minimale basis voor een code-agent: een bestand lezen, een bestand schrijven, een opdracht uitvoeren. Hiermee wordt de instructie “voeg type hints toe aan alle bestanden in src/utils/” uitvoerbaar, terwijl deze in de chat-modus slechts een suggestie zou blijven.

tools = [
    {
        "type": "function",
        "function": {
            "name": "read_file",
            "description": "Read the contents of a source file",
            "parameters": {
                "type": "object",
                "properties": {
                    "path": {
                        "type": "string",
                        "description": "Relative path to the file"
                    }
                },
                "required": ["path"]
            }
        }
    },
    {
        "type": "function",
        "function": {
            "name": "write_file",
            "description": "Write content to a file",
            "parameters": {
                "type": "object",
                "properties": {
                    "path": {"type": "string"},
                    "content": {"type": "string"}
                },
                "required": ["path", "content"]
            }
        }
    },
    {
        "type": "function",
        "function": {
            "name": "run_command",
            "description": "Execute a shell command",
            "parameters": {
                "type": "object",
                "properties": {
                    "command": {"type": "string"}
                },
                "required": ["command"]
            }
        }
    }
]

response = client.chat.complete(
    model="mistral-small-2603",
    messages=[
        {
            "role": "user",
            "content": "Explore the project and add Python type hints to all files in the src/utils/ directory"
        }
    ],
    tools=tools,
    tool_choice="auto",
)

# Process the tool calls returned by the model
for tool_call in response.choices[0].message.tool_calls:
    print(f"Tool: {tool_call.function.name}")
    print(f"Arguments: {tool_call.function.arguments}")

Merk op dat er niets automatisch wordt uitgevoerd: de lus—de tool aanroepen, de uitvoer teruggeven aan het model, vragen om de volgende stap—blijft volledig uw verantwoordelijkheid. Dat is de prijs van flexibiliteit, en het is precies wat de Vibe CLI voor u regelt.

Via Vibe Code lokaal: de CLI en VS Code-extensie

Vibe Code is de “code”-modus van Vibe, de agent van Mistral. Lokaal komt het in twee vormen die dezelfde engine, configuratie en sessiegeschiedenis delen: de CLI, in uw terminal, en de VS Code-extensie, die editorcontext toevoegt (actief bestand, selectie, diffs). Het installeren van de CLI kost één regel op macOS en Linux:

# Official installer (installs uv if needed, then the mistral-vibe package)
curl -LsSf https://mistral.ai/vibe/install.sh | bash

# Or manual installation
uv tool install mistral-vibe

Navigeer vervolgens naar uw project en voer vibe uit. Bij de eerste start vraagt een wizard u om in te loggen met uw Mistral-account (Vibe Code is inbegrepen in abonnementen, met gebruikslimieten afhankelijk van het abonnement) of om een API-sleutel in te voeren. Vervolgens praat u met de agent alsof het een collega is wiens handen op het toetsenbord liggen:

Explain this project's architecture.
Add an API route /health that returns the server status, along with its test.
Run the test suite and fix what fails.

Vibe levert de tools zelf (bestand lezen/schrijven, shell-opdrachten) en de agentische lus die u met de API met de hand moest schrijven. Het wordt geleverd met een ingebouwd model, Mistral Medium 3.5, en met het /model-commando kunt u een ander kiezen uit de geconfigureerde modellen (Small 4, Codestral, een lokaal model…). Wijzigingen en opdrachten gaan via een goedkeuringssysteem dat u per agent configureert: controleer dit voordat u het vertrouwt met een belangrijke repository. Voor automatisering voert vibe --prompt een niet-interactieve uitvoering uit, wat nuttig is in continuous integration.

Via Vibe Code Web

Vibe Code Web is de derde interface: een cockpit voor externe agents. U maakt een project aan op basis van een of meer GitHub-repository’s onder dezelfde eigenaar, start een sessie met een precieze instructie, en de agent werkt in een cloud-beheerde sandbox: het cloneert, plant, wijzigt, voert opdrachten en tests uit, en bereidt vervolgens een branch of pull request voor die u in GitHub kunt beoordelen. Er is geen lokale kopie nodig en uw machine kan gesloten blijven terwijl de agent werkt. Vanuit de CLI brengt het /teleport-commando een lopende sessie over naar het web.

Kies de CLI of extensie wanneer de taak afhankelijk is van bestanden, services of geheimen die alleen op uw machine aanwezig zijn.

Vergelijking van de drie paden

CriteriumPython APIVibe Code (CLI, VS Code)Vibe Code Web
Agentische lusU schrijft dezeIngebouwdIngebouwd
BestandstoegangVia uw toolsLokale werkcopyExterne sandbox, GitHub-repo
ModelDegene die u aanroeptMedium 3.5 ingebouwd, anderen optioneelVibe Code-engine
Niet-interactieve modusJaJa (vibe --prompt, alleen CLI)Nee
Use casePipelines, aangepaste productenDagelijkse ontwikkelingLanglopende taken op een externe repo

Van rechts naar links gelezen, beschrijft deze tabel een gradient van controle: hoe meer u naar de API beweegt, hoe meer u zelf beslist, inclusief wat er kan misgaan.

Wat in de praktijk het verschil maakt

De kwaliteit van het resultaat hangt minder af van het model dan van hoe u uw verzoek formuleert. “Voeg validatie toe” laat de agent de locatie, stijl en regels zelf bedenken; “Voeg e-mailvalidatie toe in src/auth/validators.py volgens het bestaande patroon” geeft het het bestand, de conventie en de grens. Citteer in dezelfde geest expliciet relevante bestanden en projectbeperkingen in plaats van te hopen dat het model ze raadt.

Verificatie blijft niet-onderhandelbaar: een bekwame agent kan nog steeds een regressie introduceren, vooral wanneer meerdere bestanden tegelijk worden aangeraakt. Maak er een gewoonte van om de diff te beoordelen voordat u deze accepteert, net zoals u dat zou doen bij een pull request van een nieuwe medewerker. En houd de uiteindelijke instelling in gedachten: het kiezen van het juiste gereedschap. Gebruik Vibe Code lokaal voor dagelijkse ontwikkeling, Vibe Code Web voor langlopende taken op een externe repo, en de API voor uw eigen pipelines.

Belangrijkste punten

  • De API biedt totale controle: u schrijft de tools en de agentische lus
  • Vibe Code installeert u met curl -LsSf https://mistral.ai/vibe/install.sh | bash (of uv tool install mistral-vibe) en wordt geleverd met Mistral Medium 3.5
  • De CLI en VS Code-extensie delen configuratie en sessies; vibe --prompt is voor automatisering
  • Vibe Code Web draait de agent in een externe sandbox en produceert branches en pull requests
  • Precieze instructies en diff-beoordeling blijven essentieel