AGENTS.md: Διαμόρφωση των Οδηγιών του Αποθετηρίου σας
Σε αυτήν τη σελίδα
Μάθημα ενημερώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2026 με βάση τη σελίδα Custom instructions with AGENTS.md: Το Codex διαβάζει μόνο αρχεία
AGENTS.mdπου βρίσκονται μεταξύ της ρίζας του έργου και του τρέχοντος καταλόγου εργασίας (συν το καθολικό αρχείο στο~/.codex). Ένα αρχείο σε υποκατάλογο εκτός αυτής της διαδρομής δεν φορτώνεται, σε αντίθεση με ό,τι υπονοούσε η προηγούμενη έκδοση. Πηγή: AGENTS.md.
Κατανοώντας το Αρχείο Διαμόρφωσης του Codex
Ανακαλύψατε το AGENTS.md στο Μάθημα 3. Εδώ, εμβαθύνουμε σε προηγμένα πρότυπα—τη διαφορά μεταξύ ενός διακοσμητικού αρχείου (τρεις γραμμές που γράφτηκαν κατά την εκκίνηση και ξεχάστηκαν) και ενός που οδηγεί πραγματικά τη συμπεριφορά του πράκτορα σε ένα ζωντανό έργο.
Η Ιεραρχία του AGENTS.md
Το Codex διαβάζει αυτά τα αρχεία ιεραρχικά, από το γενικό στο συγκεκριμένο: πρώτα το καθολικό αρχείο στον φάκελο Codex (~/.codex/AGENTS.md, ή AGENTS.override.md αν υπάρχει) και, στη συνέχεια, ξεκινώντας από τη ρίζα του έργου, τα αρχεία στους καταλόγους που διασχίζονται μέχρι τον τρέχοντα κατάλογο εργασίας. Σε ένα δομημένο έργο, το δέντρο μοιάζει με αυτό:
mon-projet/
AGENTS.md → Καθολικοί κανόνες (χαμηλή προτεραιότητα)
src/
AGENTS.md → Κανόνες για όλο τον πηγαίο κώδικα
api/
AGENTS.md → Κανόνες συγκεκριμένοι για APIs
routes/
AGENTS.md → Κανόνες για routes
components/
AGENTS.md → Κανόνες για React components
tests/
AGENTS.md → Κανόνες για tests
Οι κανόνες συσσωρεύονται: Το Codex συνενώνει τα αρχεία από τη ρίζα μέχρι τον τρέχοντα κατάλογο και εκείνα που βρίσκονται πιο κοντά σε αυτόν τον κατάλογο, διαβάζονται τελευταία και αντικαθιστούν τις γενικές οδηγίες. Ένα σημείο που παρεξηγείται εύκολα: διαβάζονται μόνο οι κατάλογοι στη διαδρομή μεταξύ της ρίζας και του τρέχοντος καταλόγου. Αν το αρχείο ρίζας απαγορεύει το any ενώ το tests/AGENTS.md επιτρέπει πιο χαλαρούς ισχυρισμούς στα mocks, αυτή η ανοχή ισχύει μόνο όταν το Codex εργάζεται από το tests/ ή έναν από τους υποκαταλόγους του· αν εκκινείται από τη ρίζα, δεν διαβάζει το tests/AGENTS.md. Για έναν κανόνα που πρέπει να ισχύει παντού, τοποθετήστε τον στη ρίζα, ακόμα κι αν πρέπει να ονομάσετε εκεί την εξαίρεση. Η αναθεώρηση κώδικα GitHub λειτουργεί διαφορετικά: Το Codex αναζητά σε ολόκληρο το αποθετήριο αρχεία AGENTS.md και εφαρμόζει τους κανόνες αναθεώρησης (## Code Review Rules) από το αρχείο που βρίσκεται πλησιέστερα στον υπό εξέταση κώδικα. Η συνένωση σταματά στα 32 KiB από προεπιλογή (project_doc_max_bytes): ένα αρχείο που είναι πολύ μεγάλο περικόπτεται.
Οι Ενότητες που Αποτελούν το Αρχείο
Το πλαίσιο έρχεται πρώτο, επειδή διαμορφώνει κάθε απόφαση που ακολουθεί. Μια εφαρμογή SaaS που υπόκειται στον GDPR (Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων) δεν κωδικοποιείται όπως ένα εσωτερικό εργαλείο για πέντε άτομα:
## Context
SaaS invoice management application for French SMEs.
GDPR compliance mandatory. Data hosted in France (OVH).
Stack: Astro 6, React, Strict TypeScript, Prisma, PostgreSQL.
Authentication: Better Auth with server sessions.
Γνωρίζοντας ότι διαχειρίζεται δεδομένα που υπόκεινται στον GDPR, το Codex θα προσθέσει τις αναμενόμενες προστασίες χωρίς να χρειάζεται να τις καθορίσετε σε κάθε αίτημα. Στη συνέχεια έρχονται οι συμβάσεις, οι οποίες απαντούν σε μία ερώτηση: πώς μοιάζει ο σωστός κώδικας εδώ;
## Conventions
- Strict TypeScript (no any, no implicit any)
- Functional React components only
- Naming: kebab-case files, PascalCase components,
camelCase variables
- Imports: @/ for path aliases
- Validation: Zod for all user inputs
- Errors: custom error classes in src/lib/errors.ts
- Logging: use src/lib/logger.ts (no console.log)
Η ενότητα εντολών παραλείπεται συχνότερα και η απουσία της κοστίζει ακριβά: χωρίς αυτές τις εντολές, το Codex δεν μπορεί να επαληθεύσει τη δουλειά του και επιστρέφει κώδικα που δεν έχει εκτελέσει ή δοκιμάσει ποτέ.
## Commands
- `npm run dev` — Development server (port 4321)
- `npm run build` — Production build
- `npm run test` — Vitest tests
- `npm run test:e2e` — Playwright tests
- `npm run lint` — ESLint + Prettier
- `npm run db:migrate` — Prisma migrations
- `npm run db:seed` — Database seed
Οι αυστηροί κανόνες αποτελούν την προστατευτική μπάρα. Διατυπωμένοι ως «ΠΟΤΕ» και «ΠΑΝΤΑ», αποτρέπουν σφάλματα που κοστίζουν ολόκληρο το βράδυ για διόρθωση: μια διαγραμμένη μετανάστευση Prisma που θα πρέπει να ανακατασκευάσετε από την παραγωγή, ένα μυστικό που έχει δεσμευτεί και χρειάζεται ανάκληση, ή ένα innerHTML που γλίστρησε σε ένα component και ανοίγει μια τρωτότητα XSS.
## Strict Rules (NEVER break these)
- NEVER modify the Prisma schema without creating a migration
- NEVER store secrets in code (use .env)
- NEVER use innerHTML (XSS risk)
- NEVER delete an existing Prisma migration
- NEVER expose internal IDs in public URLs
- ALWAYS validate user inputs with Zod
- ALWAYS use Prisma transactions for multi-table operations
Τέλος, η αρχιτεκτονική περιγράφει τη ροή που επιτρέπεται μεταξύ των επιπέδων. Χωρίς αυτήν, το Codex παράγει κώδικα που λειτουργεί αλλά παρακάμπτει τη δομή σας—για παράδειγμα, μια διαδρομή που κάνει ερώτημα απευθείας στο Prisma, επειδή ήταν η συντομότερη διαδρομή.
## Architecture
Layers:
1. Routes (src/pages/) → receive requests
2. Services (src/services/) → business logic
3. Repositories (src/repositories/) → data access
Rule: Routes MUST NOT access Prisma directly.
Everything goes through a service, which goes through a repository.
Σε αυτό προστίθενται, έργο προς έργο, οδηγίες συγκεκριμένες για κάθε τεχνολογία που χρησιμοποιείται:
## React
- Prefer Server Components by default
- Client Components only when necessary (interactivity)
- No useEffect for data fetching (use Server Actions)
- Local state with useState, global state with Zustand
## Prisma
- Relations: always include required fields explicitly
- Pagination: use cursor-based, not offset-based
- Soft delete: use deletedAt instead of DELETE
Δύο Πρότυπα που Αποτρέπουν Εκπλήξεις
Η δήλωση των αναμενόμενων μεταβλητών περιβάλλοντος εμποδίζει το Codex να εφεύρει ονόματα κλειδιών κατά τη συγγραφή ενός σεναρίου ή να καταγράψει κατά λάθος μια ευαίσθητη τιμή σε ένα ίχνος εντοπισμού σφαλμάτων:
## Required Environment Variables
- DATABASE_URL — PostgreSQL connection URL
- AUTH_SECRET — Secret for Better Auth (min 32 chars)
- SMTP_HOST — SMTP server for emails
- STRIPE_SECRET_KEY — Stripe API key (never log)
Η ονομασία των προτιμώμενων βιβλιοθηκών σας και ειδικά εκείνων που απορρίπτετε, λύνει ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα: ο πράκτορας εγκαθιστά μια εξάρτηση που είναι απόλυτα έγκυρη από μόνη της, αλλά την οποία η ομάδα σας απέρριψε πριν από δύο χρόνια μετά από μια κακή εμπειρία.
## Dependencies
If you need:
- Validation → Zod (NOT Joi, NOT Yup)
- Dates → date-fns (NOT moment, NOT dayjs)
- HTTP client → ofetch (NOT axios)
- Tests → Vitest (NOT Jest)
- E2E → Playwright (NOT Cypress)
Διατήρηση του Αρχείου Ζωντανού
Το AGENTS.md εξελίσσεται μαζί με τον κώδικά σας, ακριβώς όπως ένα test ή ένα README. Ενημερώστε το μόλις υιοθετήσετε μια νέα σύμβαση, αλλάξετε βιβλιοθήκες ή frameworks και ειδικά μόλις εντοπίσετε ένα επαναλαμβανόμενο σφάλμα του Codex: αυτή η τελευταία περίπτωση σηματοδοτεί πάντα μια missing οδηγία και όχι αποτυχία του μοντέλου. Μια τέταρτη, πιο λεπτή αιτία αξίζει να παρακολουθείται—όταν ένας νέος προγραμματιστής κάνει μια ερώτηση στην οποία το AGENTS.md θα έπρεπε να έχει απαντήσει, αυτή η απάντηση ανήκει στο αρχείο.
Βασικά σημεία
- Η ιεραρχία του
AGENTS.mdεπιτρέπει ολοένα και πιο συγκεκριμένες οδηγίες - Οι εντολές είναι κρίσιμες ώστε το Codex να επαληθεύει το έργο του
- Οι κανόνες ΠΟΤΕ (NEVER) είναι οι πιο σημαντικοί για την αποφυγή σφαλμάτων
- Τεκμηριώστε τις προτιμώμενες εξαρτήσεις για να αποτρέψετε κακές επιλογές
- Διατηρήστε το
AGENTS.mdως ζωντανό κώδικα