Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Ελληνικά— Επιλέξτε γλώσσα
Μενού

Ρόλοι: System, User και Assistant

Μάθημα 2 / 16 Ενημερώθηκε 2 Νοεμβρίου 2026 Αρχάριος
Σε αυτήν τη σελίδα
  1. Κατανοήστε το σύστημα ρόλων
  2. Ο ρόλος system: η βάση του prompt σας
  3. Ο ρόλος user: το συγκεκριμένο αίτημα
  4. Ο ρόλος assistant: καθοδήγηση της απάντησης
  5. Ο ρόλος tool: αποτελέσματα συναρτήσεων
  6. Δημιουργήστε μια ολοκληρωμένη συνομιλία
  7. Βασικά σημεία

Κατανοήστε το σύστημα ρόλων

Το API Chat Completions της Mistral δομεί κάθε συνομιλία γύρω από ρόλους που ανατίθενται στα μηνύματα. Κάθε μήνυμα που στέλνετε στο μοντέλο πρέπει να περιλαμβάνει έναν ρόλο που ορίζει τη λειτουργία του στην ανταλλαγή: ποιος μιλάει και με ποια εξουσία. Αυτός ο μηχανισμός μπορεί να φαίνεται τεχνική λεπτομέρεια, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί τη ραχοκοκαλιά κάθε επαγγελματικού prompt· είναι αυτό που διαχωρίζει μια απλή ερώτηση σε μια συνομιλία από μια προσεκτικά δομημένη εφαρμογή.

Η Mistral αναγνωρίζει τέσσερις διακριτούς ρόλους, ο καθένας με μια ακριβή λειτουργία:

Ρόλος Περιγραφή Παράδειγμα
system Ορίζει την προσωπικότητα, τη συμπεριφορά και το γενικό πλαίσιο του μοντέλου "Είστε Γάλλος νομικός εμπειρογνώμονας specializing in labor law."
user Περιέχει το αίτημα ή την οδηγία του χρήστη "Ποιες είναι οι υποχρεώσεις του εργοδότη σε περίπτωση οικονομικής απόλυσης;"
assistant Αντιπροσωπεύει τις απαντήσεις του μοντέλου ή σας επιτρέπει να προ-συμπληρώσετε την αρχή μιας απάντησης "Ακολουθούν οι 5 κύριες υποχρεώσεις: 1. ..."
tool Επιστρέφει το αποτέλεσμα μιας κλήσης συνάρτησης (function calling) Αποτέλεσμα JSON από αναζήτηση βάσης δεδομένων

Ο ρόλος system: η βάση του prompt σας

Το μήνυμα system έρχεται πρώτο στη λίστα μηνυμάτων και λειτουργεί ως μόνιμη οδηγία που επηρεάζει ολόκληρη τη συνομιλία. Σκεφτείτε το ως την περιγραφή εργασίας που θα δίνατε σε ένα νέο μέλος της ομάδας πριν από την πρώτη ημέρα: ορίζει την αναμενόμενη προσωπικότητα (ύφος, επίπεδο τυπικότητας, γλώσσα), τον προτιμώμενο τομέα εξειδίκευσης, τους κανόνες για το τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει το μοντέλο και την προεπιλεγμένη μορφή των απαντήσεών του. Μόλις γραφτεί αυτή η περιγραφή, κάθε επόμενη ανταλλαγή εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο χωρίς να χρειάζεται να το επαναλάβετε.

messages = [
    {
        "role": "system",
        "content": """Είστε ανώτερος τεχνικός συγγραφέας specializing in API documentation.
Κανόνες:
- Χρησιμοποιήστε ακριβή τεχνικά Αγγλικά
- Να συμπεριλαμβάνετε πάντα παραδείγματα κώδικα Python
- Δομείτε τις απαντήσεις σας με επικεφαλίδες και λίστες
- Μην υπερβαίνετε ποτέ τις 500 λέξεις ανά απάντηση"""
    },
    {
        "role": "user",
        "content": "Εξηγήστε πώς να χειριστείτε σφάλματα HTTP σε ένα REST API."
    }
]

Σημειώστε ένα σημαντικό σημείο για τις μελλοντικές σας εφαρμογές: το system prompt διαχειρίζεται ο προγραμματιστής, όχι ο τελικός χρήστης. Ο χρήστης της εφαρμογής σας δεν το βλέπει ποτέ, αλλά όλες οι αλληλεπιδράσεις του λαμβάνουν χώρα εντός του πλαισίου που ορίσατε εκεί. Αυτό το καθιστά τον πιο ισχυρό μοχλό ελέγχου σας.

Ο ρόλος user: το συγκεκριμένο αίτημα

Το μήνυμα user περιέχει το συγκεκριμένο αίτημα. Αυτός είναι ο πιο διαισθητικός ρόλος: αντιπροσωπεύει αυτό που λέει ο άνθρωπος στο μοντέλο και κάθε νέα ερώτηση ή οδηγία από τον χρήστη γίνεται ένα μήνυμα με τον ρόλο user. Η φαινομενική απλότητά του δεν πρέπει να σας κάνει να ξεχνάτε τις βέλτιστες πρακτικές: να είστε ακριβείς στο αίτημά σας, να καθορίζετε την επιθυμητή μορφή αν διαφέρει από αυτή που ορίζεται στο system prompt και να παρέχετε απευθείας στο μήνυμα τα δεδομένα που χρειάζεται το μοντέλο—ένα κείμενο προς σύνοψη, στοιχεία προς ανάλυση. Το μοντέλο δεν μπορεί να ανακτήσει ό,τι δεν του δίνετε.

Ο ρόλος assistant: καθοδήγηση της απάντησης

Ο ρόλος assistant είναι ο πιο λεπτός από τους τρεις, καθώς έχει δύο διακριτές χρήσεις. Η πρώτη είναι το ιστορικό συνομιλίας: σε μια ανταλλαγή πολλαπλών γύρων, οι προηγούμενες απαντήσεις του μοντέλου επανεισάγονται με τον ρόλο assistant για τη διατήρηση του πλαισίου. Έτσι «θυμάται» το μοντέλο τι είπε:

messages = [
    {"role": "user", "content": "Ποια είναι η πρωτεύουσα της Γαλλίας;"},
    {"role": "assistant", "content": "Η πρωτεύουσα της Γαλλίας είναι το Παρίσι."},
    {"role": "user", "content": "Και ο πληθυσμός της;"}
]

Χωρίς το ενδιάμεσο μήνυμα assistant, το «της» στην τελευταία ερώτηση δεν θα αναφερόταν σε τίποτα: το API είναι χωρίς κατάσταση (stateless) και εσείς ανακατασκευάζετε τη μνήμη με κάθε κλήση.

Η δεύτερη χρήση είναι η προ-συμπλήρωση (prefix): μπορείτε να τελειώσετε τη λίστα μηνυμάτων σας με ένα μήνυμα assistant που περιέχει την αρχή της αναμενόμενης απάντησης. Το μοντέλο θα συνεχίσει από αυτό το σημείο, σαν οι πρώτες λέξεις να είχαν ήδη βγει από το στόμα του. Αυτή είναι μια ισχυρή τεχνική για τον έλεγχο της μορφής εξόδου:

messages = [
    {"role": "user", "content": "Καταγράψτε 3 frameworks Python για το web."},
    {"role": "assistant", "content": "```json\n[", "prefix": True}
]

Σημειώστε το πεδίο "prefix": True: το API της Mistral το απαιτεί σε αυτό το τελευταίο μήνυμα assistant για να το αντιμετωπίσει ως την αρχή μιας απάντησης.

Εδώ, το μοντέλο καταλαβαίνει ότι γράφει JSON και θα ολοκληρώσει τον πίνακα που ξεκίνησε, χωρίς πρόλογο ή εισαγωγική πρόταση. Εκεί όπου μια οδηγία κειμένου «απάντησε σε JSON» θα μπορούσε να αγνοηθεί, μια ήδη γραμμένη αρχή απάντησης αφήνει ελάχιστες επιλογές.

Ο ρόλος tool: αποτελέσματα συναρτήσεων

Ο ρόλος tool τίθεται σε λειτουργία κατά τη διάρκεια της κλήσης συναρτήσεων (function calling). Όταν το μοντέλο αποφασίζει να καλέσει μια εξωτερική συνάρτηση—μια αναζήτηση στον ιστό, ένα αίτημα API, έναν υπολογισμό—το αποτέλεσμα αυτής της συνάρτησης επιστρέφεται σε αυτό ως μήνυμα tool, το οποίο στη συνέχεια ενσωματώνει στην απάντησή του. Αυτός ο ρόλος είναι πιο προχωρημένος και θα καλυφθεί σε εξειδικευμένα μαθήματα· απλώς θυμηθείτε ότι υπάρχει και συμπληρώνει την κύρια τριάδα.

Δημιουργήστε μια ολοκληρωμένη συνομιλία

Ας συναρμολογήσουμε τώρα όλα αυτά τα στοιχεία σε μια ρεαλιστική ανταλλαγή, όπου το system prompt πλαισιώνει τον assistant, όπου το ιστορικό διατηρεί τη ροή και όπου η τελευταία ερώτηση χτίζεται φυσικά πάνω σε ό,τι προηγήθηκε:

response = client.chat.complete(
    model="mistral-large-latest",
    messages=[
        {
            "role": "system",
            "content": "Είστε Γάλλος βοηθός μαγειρικής. Απαντήστε συνοπτικά."
        },
        {
            "role": "user",
            "content": "Πώς φτιάχνω μια κλασική βινεγκρέτ;"
        },
        {
            "role": "assistant",
            "content": "Για μια κλασική βινεγκρέτ, αναμείξτε 1 κουτάλι μουστάρδα, 3 κουτάλια ελαιόλαδο και 1 κουτάλι ξύδι."
        },
        {
            "role": "user",
            "content": "Και για μια ελαφρύτερη εκδοχή;"
        }
    ]
)

Παρατηρήστε την αρχιτεκτονική: πρώτα το system και μετά μια εναλλαγή user/assistant που αναπαράγει τη ροή της συνομιλίας. Αυτή η σειρά δεν είναι διακοσμητική· είναι αυτό που επιτρέπει στο μοντέλο να ερμηνεύσει σωστά το «μια ελαφρύτερη εκδοχή» ως παραλλαγή της βινεγκρέτ που μόλις συζήτησε.

Βασικά σημεία

  • Ο ρόλος system πλαισιώνει τη γενική συμπεριφορά του μοντέλου· είναι ο πιο ισχυρός μοχλός σας
  • Ο ρόλος user μεταφέρει το συγκεκριμένο αίτημα του χρήστη
  • Ο ρόλος assistant λειτουργεί τόσο ως ιστορικό όσο και ως οδηγός για τη μορφή απάντησης
  • Ο ρόλος tool διαχειρίζεται τα αποτελέσματα κλήσεων συναρτήσεων
  • Η σειρά των μηνυμάτων είναι κρίσιμη: πρώτα το system και μετά εναλλαγή user/assistant