Περιορισμοί της Πλατφόρμας
Σε αυτήν τη σελίδα
Γνωρίστε τα Όρια
Η πλατφόρμα Mistral Workflows βρίσκεται σε Δημόσια Προεπισκόπηση (Public Preview) (από τον Απρίλιο του 2026). Όπως κάθε σύστημα ενορχήστρωσης, επιβάλλει τεχνικούς περιορισμούς που πρέπει να κατανοήσετε για να σχεδιάσετε εύρωστα workflows. Αυτά τα όρια δεν είναι απλώς υποσημειώσεις στην τεκμηρίωση· εμφανίζονται στην παραγωγή, συχνά σε καθυστερημένο στάδιο, ως σφάλματα σειριοποίησης ή ως workflows που τερματίζονται απροσδόκητα χωρίς καμία προειδοποίηση στον κώδικά σας. Το να τα γνωρίζετε εκ των προτέρων αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο δομείτε τη λογική επεξεργασίας σας.
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τους βασικούς περιορισμούς και τη συγκεκριμένη συνέπεια της υπέρβασης του καθενός.
| Περιορισμός | Τιμή | Συνέπεια σε περίπτωση υπέρβασης |
|---|---|---|
| Καθυστέρηση μεταξύ δραστηριοτήτων | 2 δευτερόλεπτα | Αναπόφευκτη καθυστέρηση μεταξύ κάθε κλήσης δραστηριότητας |
| Είσοδος/έξοδος ανά κλήση | 2 MB | Σφάλμα σειριοποίησης, το workflow αποτυγχάνει |
| Γεγονότα ανά εκτέλεση | 51.200 | Το workflow τερματίζεται βίαια |
| Συνολικό μέγεθος ανά εκτέλεση | 50 MB | Το workflow τερματίζεται βίαια |
| Προεπιλεγμένο χρονικό όριο | 1 ώρα | Το workflow ακυρώνεται (διαμορφώσιμο έως 7 ημέρες) |
| Μέγιστο χρονικό όριο | 7 ημέρες | Το workflow ακυρώνεται αυτόματα |
| I/O στα workflows | Απαγορευμένο | Σφάλμα μη ντετερμινισμού κατά την επαναφορά |
Δύο Δευτερόλεπτα Μεταξύ Κάθε Δραστηριότητας
Η πλατφόρμα επιβάλλει ελάχιστη καθυστέρηση 2 δευτερολέπτων μεταξύ των κλήσεων δραστηριοτήτων. Αυτή η καθυστέρηση δεν είναι ένα παιδικό πρόβλημα· είναι εγγενές στην αρχιτεκτονική ενορχήστρωσης, η οποία επιμένει (persist) κάθε γεγονός πριν προχωρήσει. Είναι το τίμημα της ανθεκτικότητας.
Ο αντίκτυπος είναι εύκολο να υπολογιστεί και συχνά εκπληκτικός. Ένα workflow που αλυσιδώνει δέκα διαδοχικές δραστηριότητες καταναλώνει τουλάχιστον είκοσι δευτερόλεπτα χρόνου ενορχήστρωσης, ανεξάρτητα από το πόσο διαρκούν οι ίδιες οι δραστηριότητες. Εάν κάθε δραστηριότητα εκτελείται σε πενήντα χιλιοστά του δευτερολέπτου, έχετε σχεδιάσει μια εργασία μισού δευτερολέπτου που χρειάζεται είκοσι δευτερόλεπτα για να επιστρέψει ένα αποτέλεσμα.
Η λύση είναι να ομαδοποιείτε λειτουργίες που δεν χρειάζεται να είναι ξεχωριστές σε μία μόνο δραστηριότητα. Συγκρίνετε αυτές τις δύο εκδοχές της ίδιας διαδικασίας NLP.
# SUBOPTIMAL: 3 activities = 6 seconds of orchestration latency
@workflows.workflow.define(name="pipeline_lent")
class SlowPipeline:
@workflows.workflow.entrypoint
async def run(self, text: str) -> dict:
tokens = await tokenize(text)
embeddings = await calculate_embeddings(tokens)
clusters = await cluster(embeddings)
return clusters
# OPTIMIZED: 1 activity = 2 seconds of orchestration latency
@workflows.activity()
async def complete_nlp_processing(text: str) -> dict:
tokens = tokenize_local(text)
embeddings = calculate_embeddings_local(tokens)
clusters = cluster_local(embeddings)
return {"clusters": clusters}
@workflows.workflow.define(name="pipeline_rapide")
class FastPipeline:
@workflows.workflow.entrypoint
async def run(self, text: str) -> dict:
return await complete_nlp_processing(text)
Ο κανόνας για τον διαχωρισμό γίνεται απλός: δημιουργήστε μια ξεχωριστή δραστηριότητα μόνο εάν χρειάζεστε την εγγύηση επιμονής (persistence) μεταξύ δύο λειτουργιών. Εάν δύο λειτουργίες μπορούν να αποτύχουν μαζί χωρίς να προκαλέσουν προβλήματα—όπως ο τοπικός κατατμητισμός (tokenization) και ο υπολογισμός ενσωματώσεων (embeddings) που αλυσιδώνονται στη μνήμη—ομαδοποιήστε τες.
Δύο Μεγαμπάιτ Ανά Κλήση
Κάθε κλήση δραστηριότητας περιορίζεται σε 2 MB για την είσοδο και 2 MB για την έξοδο, με βάση την αναπαράσταση JSON των δεδομένων μετά τη σειριοποίηση. Ένα PDF αναφοράς, ένα σύνολο εικόνων ή μια μεγάλη εξαγωγή CSV θα ξεπεράσουν εύκολα αυτό το όριο, προκαλώντας την αποτυχία του workflow με σφάλμα σειριοποίησης.
Η λύση είναι μία πρόταση: περάστε αναφορές, ποτέ φορτία δεδομένων (payloads). Η δραστηριότητα κατεβάζει τα δεδομένα από εξωτερική αποθήκευση, τα επεξεργάζεται τοπικά (όπου περιορίζεται μόνο από τη μνήμη του worker) και επιστρέφει το URL του αποτελέσματος.
@workflows.activity()
async def traiter_gros_fichier(fichier_url: str) -> dict:
"""Download, process, and re-upload the file.
Only URLs pass through the workflow."""
async with httpx.AsyncClient() as client:
# Download from S3/GCS
response = await client.get(fichier_url)
contenu = response.content # Could be 100 MB
# Process the file
resultat = traiter(contenu)
# Upload the result
await client.put(
"https://storage.example.com/résultats/output.json",
content=resultat
)
return {"url_resultat": "https://storage.example.com/résultats/output.json"}
Ο Προϋπολογισμός Γεγονότων και Όγκου
Κάθε εκτέλεση περιορίζεται σε 51.200 γεγονότα. Η πλατφόρμα δημιουργεί ένα γεγονός για κάθε έναρξη δραστηριότητας, κάθε ολοκλήρωση δραστηριότητας, κάθε ληφθέν σήμα και κάθε ενεργοποιημένο χρονοδιακόπτη. Στην πράξη, μια κλήση δραστηριότητας κοστίζει περίπου δύο έως τρία γεγονότα μόλις μετρηθούν τα μεταδεδομένα, θέτοντας ένα workflow εκατό δραστηριοτήτων γύρω στα 250 έως 300 γεγονότα. Με άλλα λόγια, το όριο επιτρέπει δεκαπέντε έως είκοσι χιλιάδες κλήσεις δραστηριοτήτων ανά εκτέλεση: πολύ περισσότερο από ό,τι απαιτούν οι περισσότερες περιπτώσεις χρήσης.
Θα χτυπήσετε αυτό το όριο μόνο με μαζική επεξεργασία—για παράδειγμα, επαναλαμβάνοντας πενήντα χιλιάδες έγγραφα σε μία μόνο εκτέλεση. Το μοτίβο συνέχισης (continuation pattern), το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς στο επόμενο μάθημα, λύνει αυτό το πρόβλημα: το workflow επεξεργάζεται μια παρτίδα και στη συνέχεια εκκινεί ένα νέο workflow για την επόμενη παρτίδα, μηδενίζοντας τον μετρητή γεγονότων.
Το δεύτερο όριο αφορά τον όγκο: το σωρευτικό μέγεθος όλων των γεγονότων σε μια εκτέλεση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 MB. Αυτό γεμίζει γρηγορότερα εάν οι δραστηριότητές σας επιστρέφουν εμπλουτισμένα αντικείμενα, καθώς κάθε αποτέλεσμα εγγράφεται στο αρχείο καταγραφής. Ο ίδιος αντανακλαστικός μηχανισμός ισχύει—επιστρέψτε ένα αναγνωριστικό αντί για μια πλήρη δομή, αποθηκεύστε ενδιάμεσα αποτελέσματα σε μια εξωτερική υπηρεσία, πραγματοποιήστε σελιδοποίηση της επεξεργασίας σε παρτίδες—και αυτό αρκεί στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.
Χωρίς I/O στο Workflow
Η τελευταία γραμμή του πίνακα δεν είναι ένα όριο μεγέθους αλλά ένας κανόνας σχεδιασμού, που καλύφθηκε ήδη υπό την ενότητα του ντετερμινισμού. Ο κώδικας του workflow δεν πρέπει να περιέχει λειτουργίες εισόδου/εξόδου: κανένα κάλεσμα δικτύου (httpx, aiohttp, requests), καμία ανάγνωση ή εγγραφή αρχείου (open, aiofiles), καμία πρόσβαση στη βάση δεδομένων και καμία ανάγνωση μεταβλητών περιβάλλοντος για την καθοδήγηση της διακλάδωσης. Όλες αυτές οι λειτουργίες διαβιούν στις δραστηριότητες, των οποίων τα αποτελέσματα καταγράφονται και επομένως είναι επαναλήψιμα με πανομοιότυπο τρόπο.
Βασικά σημεία
- 2 δευτερόλεπτα ελάχιστη καθυστέρηση μεταξύ κάθε δραστηριότητας—ομαδοποιήστε σχετικές λειτουργίες
- 2 MB μέγιστο όριο ανά είσοδο/έξοδο δραστηριότητας—χρησιμοποιήστε εξωτερική αποθήκευση για μεγάλα δεδομένα
- 51.200 γεγονότα και 50 MB μέγιστο όριο ανά εκτέλεση—χρησιμοποιήστε το μοτίβο συνέχισης για πολύ μεγάλα workflows
- Χωρίς I/O στον κώδικα του workflow—όλα πηγαίνουν στις δραστηριότητες
- Αυτοί οι περιορισμοί πηγάζουν από την υποκείμενη αρχιτεκτονική Temporal και την κατάσταση Δημόσιας Προεπισκόπησης (Public Preview)