Uwierzytelnianie i bezpieczeństwo
Na tej stronie
Lekcja przepisana 3 listopada 2026 r. na podstawie dokumentacji OpenAI dotyczącej Authentication oraz Security & Privacy dla wtyczek. Poprzednia wersja opisywała uwierzytelnianie kluczem API i konfigurację
authw nieistniejącym manifeście; ChatGPT nie może prezentować niestandardowego klucza API, lecz podąża za przepływem autoryzacji zdefiniowanym w specyfikacji MCP (OAuth 2.1). Źródła: Authentication · Security & Privacy.
Kto musi się uwierzytelnić
Wiele serwerów MCP może działać anonimowo w trybie tylko do odczytu. Jednak każdy serwer udostępniający dane specyficzne dla użytkownika lub wykonujący operacje zapisu musi uwierzytelnić użytkownika. Umowa autoryzacji podąża za specyfikacją MCP, która jest identyczna w ChatGPT i Codex: przepływ OAuth 2.1 z udziałem trzech podmiotów.
- Serwer zasobów: Twój serwer MCP, który udostępnia narzędzia i weryfikuje token dostępu przy każdym żądaniu.
- Serwer autoryzacji: Twój dostawca tożsamości, który wystawia tokeny i publikuje swoje metadane odkrywania.
- Klient: Host OpenAI (ChatGPT lub Codex), działający w imieniu użytkownika.
OpenAI stanowczo zaleca poleganie na ugruntowanym dostawcy tożsamości zamiast budowania uwierzytelniania od zera; ich dokumentacja wskazuje konkretnie na Auth0 i Stytch.
Czego wymaga specyfikacja
Metadane chronionego zasobu. Twój serwer MCP musi opublikować dokument, na przykład pod adresem https://your-mcp.example.com/.well-known/oauth-protected-resource, zawierający jego kanoniczny identyfikator (resource), serwery autoryzacji (authorization_servers) oraz opcjonalnie obsługiwane zakresy (scopes_supported). Gdy nadejdzie żądanie bez ważnego uwierzytelnienia, serwer musi odpowiedzieć kodem 401 Unauthorized i nagłówkiem wskazującym na ten dokument:
HTTP/1.1 401 Unauthorized
WWW-Authenticate: Bearer resource_metadata="https://your-mcp.example.com/.well-known/oauth-protected-resource", scope="files:read"
Metadane serwera autoryzacji, znajdujące się pod ścieżką /.well-known/oauth-authorization-server lub /.well-known/openid-configuration, muszą zawierać wystawcę (issuer), punkty końcowe autoryzacji i tokenów oraz code_challenge_methods_supported zawierające S256. Bez tego serwer MCP jest niewspierany, ponieważ PKCE jest obowiązkowe.
Parametr resource end-to-end. ChatGPT dodaje resource=… do żądań autoryzacji i tokenów. Twój serwer autoryzacji musi skopiować to do tokena (często jako twierdzenie aud), a Twój serwer MCP musi odrzucić każdy token niewystawiony specjalnie dla niego.
Jak ChatGPT rejestruje się jako klient
Współistnieją trzy metody. Preferowaną metodą jest CIMD (Client ID Metadata Documents): ChatGPT używa adresu URL dokumentu metadanych hostowanego przez HTTPS jako client_id, który odczytuje Twój serwer autoryzacji. Włącz to, publikując client_id_metadata_document_supported: true. ChatGPT obsługuje dwie metody uwierzytelniania w punkcie końcowym tokenów: none (klient publiczny chroniony przez PKCE) oraz private_key_jwt (podpisane twierdzenie weryfikowalne kluczem publicznym opublikowanym przez ChatGPT). Dynamiczna rejestracja klienta (DCR) pozostaje możliwa, jeśli opublikujesz registration_endpoint: ChatGPT rejestruje się raz na połączenie i ponownie wykorzystuje tego klienta. Predefiniowany klient OAuth jest trzecią opcją.
Jeśli chodzi o przekierowania, skopiuj dokładny URI wyświetlany na stronie zarządzania serwerem MCP w ChatGPT do listy dozwolonych adresów w swoim serwerze autoryzacji. Ten URI zależy od obsługi identyfikacji wystawcy (RFC 9207, parametr iss zwracany w każdej odpowiedzi autoryzacyjnej).
Przepływ widoczny dla użytkownika
- ChatGPT odczytuje metadane chronionego zasobu Twojego serwera.
- Identyfikuje się jako klient OAuth (poprzez CIMD, DCR lub predefiniowanego klienta).
- Przy pierwszym wywołaniu chronionego narzędzia inicjuje przepływ kod autoryzacyjny + PKCE: użytkownik loguje się i wyraża zgodę na żądane zakresy.
- ChatGPT wymienia kod na token i dołącza go do kolejnych żądań MCP (
Authorization: Bearer …). - Twój serwer weryfikuje token przy każdym żądaniu przed wykonaniem narzędzia.
Deklarowanie, które narzędzia wymagają konta
ChatGPT wyświetla interfejs łączenia konta tylko wtedy, gdy Twój serwer sygnalizuje, że OAuth jest dostępne lub wymagane. Wymaga to obu elementów: metadanych i błędu czasu wykonania.
Po pierwsze, metadane: każde narzędzie deklaruje swoją politykę w _meta.securitySchemes. noauth oznacza możliwość wywołania anonimowego, podczas gdy oauth2 wymaga tokena z wskazanymi zakresami. Zadeklarowanie obu sygnalizuje, że narzędzie może działać bez konta, ale połączenie odblokowuje większą funkcjonalność. Zadeklaruj to dla każdego narzędzia, nawet jeśli cały serwer przestrzega tej samej polityki.
server.registerTool(
"create_doc",
{
title: "Create Document",
description: "Creates a new document in the user's account.",
inputSchema: { title: z.string().min(1) },
_meta: { securitySchemes: [{ type: "oauth2", scopes: ["docs.write"] }] },
},
async ({ title }, extra) => {
const token = await verifyToken(extra); // signature, iss, aud, exp, scopes
if (!token) {
return {
isError: true,
content: [{ type: "text", text: "Login required to create a document." }],
_meta: {
"mcp/www_authenticate": [
'Bearer resource_metadata="https://your-mcp.example.com/.well-known/oauth-protected-resource", error="insufficient_scope", error_description="Link your account to continue"',
],
},
};
}
// … create document for token.sub
}
);
Po drugie, błąd czasu wykonania: gdy token brak lub jest nieważny, narzędzie musi zwrócić wynik błędu zawierający _meta["mcp/www_authenticate"] z parametrami error i error_description. To właśnie ta zawartość uruchamia interfejs logowania. verifyToken to Twoja funkcja weryfikująca; SDK MCP dla Pythona i TypeScript dostarczają helperów do jej napisania.
Weryfikacja każdego tokena
Gdy przepływ zostanie zakończony, ChatGPT dołącza token w niezmienionej formie do każdego żądania. Traktuj go jako niezaufany i wykonaj samodzielnie wszystkie standardowe weryfikacje serwera zasobów: walidację podpisu przy użyciu kluczy opublikowanych przez Twój serwer autoryzacji (JWKS) i twierdzenia iss; ważność czasową (exp, nbf); odbiorcę (aud lub resource) oraz wymagane zakresy; a następnie swoje własne reguły biznesowe. W przypadku niepowodzenia: zwróć 401 i nagłówek WWW-Authenticate, co uruchomi ponownie przepływ OAuth.
Identyfikacja ChatGPT jako klienta
Aby zweryfikować, czy żądanie rzeczywiście pochodzi od ChatGPT, istnieją dwie metody. ChatGPT przedstawia certyfikat klienta zarządzany przez OpenAI podczas połączenia TLS (mTLS). Zweryfikuj, czy tworzy on łańcuch do pośredniego urzędu certyfikacji opublikowanego przez OpenAI, czy jest ważny do uwierzytelniania klienta i czy posiada dnsName mtls.prod.connectors.openai.com. Nie przypinaj odcisku palca certyfikatu liścia, ponieważ OpenAI może go rotować. Możesz również filtrować na podstawie opublikowanych zakresów adresów IP. mTLS uwierzytelnia ChatGPT; OAuth nadal uwierzytelnia użytkownika.
ChatGPT nie obsługuje uprawnień machine-to-machine (client credentials, konta usługowe, twierdzenia JWT bearer), niestandardowych kluczy API ani certyfikatów mTLS dostarczanych przez klienta.
Zasady bezpieczeństwa OpenAI
- Najmniejsze uprawnienia: Żądaj tylko niezbędnych zakresów, pamięci masowej i dostępu do sieci.
- Jawna zgoda: Użytkownicy muszą rozumieć, kiedy łączą konto lub przyznają dostęp do zapisu; użyj potwierdzeń hosta dla działań destrukcyjnych.
- Obrona wielowarstwowa: Zakładaj, że wstrzyknięcia promptów i złośliwe dane wejściowe dotrą do Twojego serwera. Waliduj wszystkie dane wejściowe po stronie serwera, nawet te dostarczone przez model, i prowadź dzienniki audytowe.
Jeśli chodzi o dane: dołączaj do structuredContent tylko to, czego wymaga żądanie, publikuj politykę retencji, honoruj żądania usunięcia i maskuj dane osobowe w dziennikach. Jeśli chodzi o interfejs: komponent działa w izolowanej ramce iframe pod ścisłą polityką bezpieczeństwa treści (CSP), bez dostępu do window.alert, window.prompt, window.confirm ani navigator.clipboard. Jeśli chodzi o operacje: przeprowadź przegląd bezpieczeństwa przed uruchomieniem, alertuj przy powtarzających się niepowodzeniach uwierzytelniania i utrzymuj zależności na bieżąco.
Testowanie uwierzytelniania
Rozpocznij od środowiska deweloperskiego (tenant), które wystawia krótkotrwałe tokeny, ogranicz dostęp do zaufanych testerów przed udostępnieniem szerszemu gronu i zaplanuj odwoływanie, odświeżanie oraz zmiany zakresów. Traktuj brakujący lub wygasły token jako brak uwierzytelnienia, dostarczając pomocny komunikat o błędzie. Ustawienia Auth w MCP Inspector pozwalają śledzić przepływ OAuth krok po kroku, aby zobaczyć, gdzie następuje awaria.
Kluczowe wnioski
- Dane prywatne lub operacje zapisu: OAuth 2.1 zgodnie ze specyfikacją MCP, z PKCE
S256 - Serwer publikuje metadane chronionego zasobu i odpowiada kodem
401+WWW-Authenticate - CIMD to preferowana metoda rejestracji; DCR i predefiniowani klienci pozostają opcjami
- Interfejs łączenia:
securitySchemesdla każdego narzędzia oraz błąd zawierający_meta["mcp/www_authenticate"] - Weryfikuj każdy token przy każdym żądaniu; mTLS identyfikuje ChatGPT, OAuth identyfikuje użytkownika