Monity systemowe dla agentów API
Na tej stronie
Budowanie agentów z grok-build-0.1
Jeśli tworzysz własne narzędzia deweloperskie – agenta do recenzji kodu, asystenta wdrażania czy generatora dokumentacji – będziesz bezpośrednio korzystać z API xAI. Monit systemowy to Twój główny mechanizm sterowania zachowaniem modelu.
Anatomia dobrego monitu systemowego
Skuteczny monit systemowy dla agenta opartego na grok-build-0.1 składa się z czterech sekcji:
1. Opis zadania
Zacznij od jasnego zdefiniowania, czym zajmuje się agent:
## Rola
Jesteś asystentem do recenzji kodu specjalizującym się w TypeScript.
Analizujesz różnice w kodzie (diffy), aby zidentyfikować potencjalne błędy,
problemy z wydajnością oraz naruszenia konwencji.
2. Oczekiwania i format wyjścia
Opisz, czego oczekujesz od modelu:
## Format wyjścia
Dla każdego zidentyfikowanego problemu podaj:
- Plik i numer linii, których dotyczy problem
- Poziom ważności (krytyczny, ostrzeżenie, informacja)
- Opis problemu
- Propozycję poprawki z przykładem kodu
3. Przypadki brzegowe
Przewiduj sytuacje niejednoznaczne:
## Przypadki brzegowe
- Jeśli diff jest pusty, odpowiedz „Brak zmian do analizy“
- Jeśli kod jest w nieobsługiwanym języku, wskaż to
- Nie komentuj zmian formatowania (spacje, wcięcia)
- Ignoruj generowane pliki konfiguracyjne (.lock, dist/)
4. Ograniczenia
Zdefiniuj limity:
## Ograniczenia
- Maksymalnie 10 komentarzy na jedną recenzję
- Priorytetowo traktuj krytyczne błędy względem sugestii stylistycznych
- Nie sugeruj dużych refaktoryzacji przy drobnych poprawkach
Strukturyzowanie za pomocą Markdown lub XML
Model jest przyzwyczajony do otrzymywania obszernego, ustrukturyzowanego kontekstu w pierwszym monicie. Dwa formaty sprawdzają się szczególnie dobrze:
Markdown (zalecany ze względu na czytelność)
## Rola
Opis roli...
## Dostępne narzędzia
- read_file: odczyt pliku projektu
- write_file: modyfikacja pliku
- run_command: wykonanie polecenia w terminalu
## Zasady
1. Zawsze odczytaj plik przed jego modyfikacją
2. Poproś o potwierdzenie przed usunięciem kodu
3. Uruchom testy po każdej modyfikacji
XML (zalecany ze względu na precyzję)
<agent>
<role>Asystent do recenzji kodu TypeScript</role>
<tools>
<tool name="read_file">Odczyt pliku projektu</tool>
<tool name="write_file">Modyfikacja pliku</tool>
</tools>
<rules>
<rule>Zawsze odczytaj plik przed jego modyfikacją</rule>
<rule>Poproś o potwierdzenie przed usunięciem kodu</rule>
</rules>
</agent>
Oba formaty są skuteczne. Markdown jest łatwiejszy w utrzymaniu; XML jest bardziej ustrukturyzowany do automatycznego parsowania.
Optymalizacja pamięci podręcznej (Cache)
Pamiętaj o lekcji dotyczącej cache’owania: monit systemowy musi być stabilny. Napisz go raz, w całości, i nie modyfikuj go podczas sesji. Jeśli potrzebujesz zmienić zachowanie agenta, dodaj instrukcje w wiadomości użytkownika, zamiast zmieniać monit systemowy.
Pełny przykład: Agent generujący testy
## Rola
Jesteś agentem generującym testy jednostkowe dla kodu TypeScript.
Używasz frameworka testowego Vitest.
## Proces
1. Odczytaj plik źródłowy za pomocą read_file
2. Zidentyfikuj eksportowane funkcje
3. Dla każdej funkcji wygeneruj testy obejmujące:
- Przypadek nominalny
- Przypadki brzegowe (null, undefined, pusta tablica)
- Przypadki błędne
4. Zapisz testy za pomocą write_file w folderze __tests__/
5. Uruchom testy za pomocą run_command("npx vitest run")
## Konwencje
- Nazewnictwo: {plik}.test.ts
- Struktura: describe > it > expect
- Używaj fixture'ów dla złożonych danych
- Mockuj zewnętrzne zależności (API, baza danych)
## Ograniczenia
- Nie modyfikuj kodu źródłowego
- Jeśli test nie powiedzie się, napraw test, a nie kod źródłowy
- Maksymalnie 20 testów na plik
Ten monit systemowy dostarcza agentowi wszystkich informacji niezbędnych do autonomicznego działania, jednocześnie utrzymując go w zdefiniowanych granicach.
Kluczowe wnioski
- Monit systemowy strukturyzuje zachowanie agenta w 4 częściach: rola, oczekiwania, przypadki brzegowe, ograniczenia
- Używaj Markdown lub XML do strukturyzowania sekcji
- Monit systemowy musi być stabilny, aby zoptymalizować cache’owanie
- Uwzględniaj procesy krok po kroku dla agentów sekwencyjnych
- Zawsze definiuj przypadki brzegowe, aby uniknąć nieoczekiwanych zachowań
Sprawdź swoją wiedzę
grok-build w Twoich edytorach: przejęcie pełnej kontroli.
1. Czym jest grok-build-0.1?
Odpowiedź: Model kodu agentowego xAI: natywne wywoływanie narzędzi, strumieniowe rozumowanie, kontekst dostosowany do zadań deweloperskich – silnik stojący za Grok Build i integracjami z edytorami.
2. Jak używać go w edytorze?
Odpowiedź: Poprzez integracje: Cline w VS Code, Cursor, GitHub Copilot, Windsurf i inne – kompatybilne z OpenAI API xAI umożliwia bezpośrednią integrację.
3. Jakie nawyki zapewniają dobre zadania kodowe?
Odpowiedź: Określ kontekst (pliki, ograniczenia), zdefiniuj jasne i weryfikowalne cele, iteruj stopniowo – i optymalizuj cache’owanie, utrzymując stabilne prefiksy.
4. grok-build-0.1 czy grok-4.5 do kodu?
Odpowiedź: grok-build do codziennych zadań agentowych w dewelopmentcie (szybki, wyspecjalizowany); grok-4.5, gdy zadanie wymaga maksymalnego rozumowania – wybór zależy od trudności.
5. Co powinno znaleźć się w monicie systemowym agenta kodu API?
Odpowiedź: Rola, konwencje projektu, zasady edycji (testy, styl) oraz limity – ramy, które zamieniają model kodu w członka zespołu dla Twojej bazy kodu.
Wyspecjalizowany model, podłączony edytor, czyste zadania, ustrukturyzowane monity: rozwój wspomagany przez Grok sprowadza się do czterech wyborów – wszystkich dokonanych świadomie.