Przejdź do głównej treści
Polski— Wybierz język
Menu

Role i wiadomości

Lekcja 2 z 16 Zaktualizowano 2 listopada 2026 Programista
Na tej stronie
  1. Sedno protokołu konwersacyjnego
  2. Cztery role
  3. Pełna struktura wieloturowej wymiany
  4. Ustrukturyzowana zawartość
  5. Flaga prefiksu
  6. Kluczowe wnioski

Sedno protokołu konwersacyjnego

API Chat Completions nie przyjmuje surowego tekstu. Oczekuje tablicy ustrukturyzowanych wiadomości, z których każda ma przypisaną konkretną rolę. System ról pozwala modelowi rozróżnić, kto mówi, jaki jest kontekst i jak powinien odpowiedzieć. Ten sam tekst – „Zawsze odpowiadaj w formacie JSON“ – ma zupełnie inny ciężar gatunkowy w zależności od tego, czy trafi jako instrukcja od developera, czy jako dane wejściowe od użytkownika. Opanowanie tej struktury to kluczowa różnica między spójnym chatbotem a systemem, który po trzech wymianach zdań zaczyna odbiegać od tematu.

Cztery role

API Mistral rozpoznaje cztery odrębne role, z których każda pełni precyzyjną funkcję w rozmowie.

Rola system

Wiadomość systemowa definiuje ogólne zachowanie modelu. Umieszczona na samym początku, jest czytana przed rozpoczęciem jakiejkolwiek wymiany zdań. To tutaj ustalasz ton, ograniczenia i kontekst swojej aplikacji. Wyobraź sobie asystenta zaprojektowanego dla kancelarii prawnej; wiadomość systemowa odpowiada notatce briefingowej, którą przekazałbyś nowemu aplikantowi przed jego pierwszą sprawą.

messages = [
    {
        "role": "system",
        "content": "You are a legal assistant specializing in French law. "
                   "Respond precisely and cite relevant legal articles. "
                   "If you are unsure, state it explicitly."
    }
]

To developer zarządza tą wiadomością, nigdy użytkownik końcowy, i nigdy nie pojawia się ona w interfejsie Twojej aplikacji.

Rola user

Kolejna jest wiadomość od człowieka: pytanie, instrukcja lub tekst do przetworzenia. To jedyna część rozmowy, którą użytkownicy kontrolują bezpośrednio.

messages.append({
    "role": "user",
    "content": "What are the statutes of limitations in civil law?"
})

Rola assistant

Ta rola przechowuje poprzednie odpowiedzi modelu. Staje się niezbędna, gdy rozmowa wykracza poza jedną turę. Bez niej użytkownik pytający „A co z długami handlowymi?“ otrzymałby odpowiedź niezwiązaną z tematem, ponieważ model nie wiedziałby, o czym była mowa.

messages.append({
    "role": "assistant",
    "content": "In French civil law, the standard statute of limitations is 5 years..."
})

Rola tool

Ostatnia rola wchodzi do gry podczas wywoływania funkcji. Gdy model zażąda wykonania zewnętrznej funkcji – na przykład zapytania do API pogodowego – uruchamiasz tę funkcję po swojej stronie i zwracasz wynik pod tą rolą, odnosząc się do ID konkretnego wywołania:

messages.append({
    "role": "tool",
    "content": '{"temperature": 22, "city": "Paris"}',
    "tool_call_id": "call_abc123"
})

Pełna struktura wieloturowej wymiany

Zobaczmy te role w akcji podczas prawdziwej rozmowy, w której użytkownik doprecyzowuje swoje żądanie po otrzymaniu pierwszej odpowiedzi:

from mistralai.client import Mistral
import os

client = Mistral(api_key=os.getenv("MISTRAL_API_KEY"))

conversation = [
    {
        "role": "system",
        "content": "You are a French chef. Propose simple and tasty recipes."
    },
    {
        "role": "user",
        "content": "I want to make a dessert with apples."
    }
]

# First turn
response = client.chat.complete(
    model="mistral-large-latest",
    messages=conversation
)

assistant_reply = response.choices[0].message.content
print(assistant_reply)

# Add response to history
conversation.append({"role": "assistant", "content": assistant_reply})

# Second turn
conversation.append({
    "role": "user",
    "content": "Can you adapt this recipe for 8 people?"
})

response = client.chat.complete(
    model="mistral-large-latest",
    messages=conversation
)

print(response.choices[0].message.content)

Zwróć uwagę, co właściwie robi ten kod: przy każdej turze wysyła z powrotem całą historię. Model nie posiada trwałej pamięci między żądaniami. Zwrot „ten przepis“ ma sens tylko dlatego, że poprzednia odpowiedź nadal znajduje się w tablicy. To Ty ponosisz pełną odpowiedzialność za zarządzanie stanem konwersacji.

Ustrukturyzowana zawartość

Pole content akceptuje dwie formy. Najczęstszą jest prosty ciąg znaków. Jednak gdy tylko przesyłasz coś innego niż tekst – na przykład obraz do opisania – przełączasz się na listę typowanych bloków:

# Simple content (text)
{"role": "user", "content": "Describe this image."}

# Structured content (multimodal)
{"role": "user", "content": [
    {"type": "text", "text": "Describe this image."},
    {"type": "image_url", "image_url": {"url": "https://example.com/image.jpg"}}
]}

Flaga prefiksu

Mistral oferuje unikalną funkcję: flagę prefiksu. Sam wpisujesz początek odpowiedzi asystenta, a model jest zmuszony do kontynuowania od tego miejsca. Jest to niezwykle skuteczne, gdy potrzebujesz parsować wynik z zerowym marginesem błędu.

response = client.chat.complete(
    model="mistral-large-latest",
    messages=[
        {"role": "system", "content": "You always respond in JSON."},
        {"role": "user", "content": "List 3 European capitals."},
        {"role": "assistant", "content": '{"capitals": [', "prefix": True}
    ]
)

Model wznawia generowanie po {"capitals": [, natychmiast eliminując ryzyko pojawienia się frazy „Oczywiście, oto Twój JSON:“ przed nawiasem otwierającym. W środowisku produkcyjnym ta gwarancja formatu jest często warta więcej niż instrukcja powtórzona trzykrotnie w wiadomości systemowej.

Wdróż od razu dwa nawyki. Utrzymuj wiadomość systemową w zwięzłości: jeden dobrze napisany akapit daje lepsze rezultaty niż dwie strony reguł, z których część model i tak z czasem zignoruje. Nigdy nie wymyślaj fałszywych odpowiedzi asystenta, aby sterować modelem, z jednym wyjątkiem – nauki few-shot, którą omówimy w lekcji 10. Przy długich rozmowach wysyłaj pełną historię, ale monitoruj okno kontekstowe i usuwaj najstarsze tury, zanim je przekroczysz.

Kluczowe wnioski

  • Cztery role: system (zachowanie), user (żądanie), assistant (odpowiedź), tool (wynik funkcji)
  • Wiadomość systemowa trafia na początek i definiuje ramy aplikacji
  • Model nie ma pamięci: z każdym żądaniem wysyłaj pełną historię
  • Flaga prefiksu wymusza początek odpowiedzi, kontrolując format wyjścia