Συνομιλίες με Μόνιμη Μνήμη
Σε αυτήν τη σελίδα
Μάθημα ενημερώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2026 με βάση το SDK
mistralai3.7.0: ανακτήστε το ιστορικό μιας συνομιλίας (τιςentriesτης) χρησιμοποιώντας τοclient.beta.conversations.get_history· η μέθοδοςretrieveδεν υπάρχει και ηgetεπιστρέφει μόνο τα μεταδεδομένα της συνομιλίας. Πηγή: client-python.
Κατάσταση που Διατηρείται Μεταξύ των Ανταλλαγών
Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα του Agents API σε σχέση με τα Chat Completions είναι η μονιμότητα της συνομιλίας. Δεν χρειάζεται πλέον να διαχειρίζεστε χειροκίνητα το ιστορικό των μηνυμάτων· η Mistral το αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου στον διακομιστή. Συγκεκριμένα, η λίστα με τα λεξικά που συσσωρεύατε σε μια μεταβλητή, περικόπτατε όταν ξεχείλιζε το πλαίσιο συμφραζομένων και ξαναχτίζατε σε κάθε επανεκκίνηση της διαδικασίας, εξαφανίζεται από τον κώδικά σας. Το μόνο που χρειάζεται να παρακολουθείτε είναι ένα αναγνωριστικό. Και αυτό το αναγνωριστικό ακολουθεί έναν κανόνα που μπερδεύει όλους στο πρώτο τους έργο.
Έναρξη μιας Συνομιλίας
Η μέθοδος conversations.start() δημιουργεί μια νέα συνομιλία και στέλνει το πρώτο μήνυμα. Το παρακάτω παράδειγμα δημιουργεί επίσης τον πράκτορα που θα την εκτελέσει και του παρέχει ένα πλαίσιο έργου που μπορείτε να αναζητήσετε σε πολλαπλούς γύρους.
from mistralai.client import Mistral
import os
client = Mistral(api_key=os.environ["MISTRAL_API_KEY"])
# Δημιουργία ενός πράκτορα
agent = client.beta.agents.create(
model="mistral-medium-latest",
name="Project Assistant",
description="Project management assistant.",
instructions="You help organize and track projects. Be structured."
)
# Έναρξη της συνομιλίας
response = client.beta.conversations.start(
agent_id=agent.id,
inputs="I'm launching a new project to redesign our website. Budget: €50K, deadline: September 2026."
)
print(f"Conversation ID: {response.conversation_id}")
Το επιστρεφόμενο conversation_id είναι το κλειδί σας για να συνεχίσετε αυτή τη συνομιλία αργότερα. Αποθηκεύστε το εκεί όπου η εφαρμογή σας μπορεί να το ανακτήσει: σε μια συνεδρία χρήστη, σε μια βάση δεδομένων ή στο δελτίο υποστήριξης στο οποίο αφορά.
Συνέχιση μιας Συνομιλίας
Για να προσθέσετε ένα μήνυμα σε μια υπάρχουσα συνομιλία, περάστε το conversation_id στη μέθοδο conversations.append(). Ακολουθήστε το νήμα σε αυτό το παράδειγμα: η δεύτερη ερώτηση δεν επαναλαμβάνει τον προϋπολογισμό ή την προθεσμία, και η τρίτη ζητά ένα χρονοδιάγραμμα χωρίς να υπενθυμίζει στον πράκτορα ότι πρόκειται για αναδιαμόρφωση ιστοσελίδας. Ωστόσο, ο πράκτορας διαθέτει όλο αυτό το πλαίσιο.
# Πρώτη ανταλλαγή
response1 = client.beta.conversations.start(
agent_id=agent.id,
inputs="I'm launching a website redesign project. Budget €50K."
)
# Δεύτερη ανταλλαγή — ο πράκτορας θυμάται το πλαίσιο
response2 = client.beta.conversations.append(
conversation_id=response1.conversation_id,
inputs="What are the priority steps?"
)
# Τρίτη ανταλλαγή — πάντα στο ίδιο πλαίσιο
response3 = client.beta.conversations.append(
conversation_id=response2.conversation_id,
inputs="Draft a schedule for the first 3 months."
)
Παρατηρήστε προσεκτικά ποιο αναγνωριστικό τροφοδοτεί κάθε κλήση: το response2 ξεκινά από το ID του response1, το response3 από εκείνο του response2. Αυτό δεν είναι ιδιοτροπία· είναι ο βασικός μηχανισμός του API.
Ο Μηχανισμός Αμεταβλητότητας
Κάθε κλήση στη conversations.append() επιστρέφει ένα νέο conversation_id. Το παλιό παραμένει αναγνώσιμο, αλλά πρέπει να χρησιμοποιήσετε το πιο πρόσφατο ID για την επόμενη προσθήκη.
# Κάθε append επιστρέφει ένα νέο ID
id_1 = response1.conversation_id # "conv-aaa"
id_2 = response2.conversation_id # "conv-bbb"
id_3 = response3.conversation_id # "conv-ccc"
# Χρησιμοποιείτε ΠΑΝΤΑ το πιο πρόσφατο id για συνέχεια
response4 = client.beta.conversations.append(
conversation_id=id_3, # Όχι id_1 ή id_2
inputs="Add client validation milestones."
)
Το κλασικό λάθος είναι να αποθηκεύετε το αρχικό αναγνωριστικό στη βάση δεδομένων σας όταν ο χρήστης ανοίγει το νήμα και στη συνέχεια να το επαναχρησιμοποιείτε ως έχει για κάθε μήνυμα. Τίποτα δεν καταρρέει: το API αποκρίνεται κανονικά, αλλά κάθε ερώτηση ξεκινά εκ νέου από το πλαίσιο της πρώτης ανταλλαγής και ο πράκτοράς σας φαίνεται να έχει αμνησία χωρίς κανένα σφάλμα να σας ειδοποιεί. Πάντα να αντικαθιστάτε το αποθηκευμένο αναγνωριστικό με εκείνο που επιστρέφεται στην απόκριση.
Ανάγνωση του Ιστορικού Συνομιλίας
Μπορείτε να διαβάσετε το ιστορικό ανά πάσα στιγμή, κάτι που βοηθά τόσο στην αποσφαλμάτωση όσο και στην εμφάνιση ενός νήματος στη διεπαφή σας.
conversation = client.beta.conversations.get_history(
conversation_id=response.conversation_id
)
for entry in conversation.entries:
print(f"[{entry.role}] {entry.type}: {entry.content[:100]}...")
Διαχείριση Αποθήκευσης
Από προεπιλογή, οι συνομιλίες αποθηκεύονται στο cloud της Mistral. Η παράμετρος store=False απενεργοποιεί αυτή τη συμπεριφορά για ανταλλαγές που η εσωτερική σας πολιτική απαγορεύει να αφήνονται σε διακομιστή τρίτου μέρους.
# Εφήμερη συνομιλία — τίποτα δεν αποθηκεύεται
response = client.beta.conversations.start(
agent_id=agent.id,
inputs="Confidential data to analyze...",
store=False
)
Η συμβιβαστική λύση ταιριάζει με τον στόχο: η συνομιλία δεν είναι ανακτήσιμη μετά το τέλος της συνεδρίας και τα δεδομένα δεν διατηρούνται στους διακομιστές της Mistral. Χάνετε την αναπαραγωγή ιστορικού που περιγράφηκε παραπάνω και η εφαρμογή σας πρέπει να αναλάβει την παρακολούθηση των ανταλλαγών από μόνη της, εάν χρειάζεται. Λάβετε αυτή την απόφαση εξαρχής, όχι ως μια επιλογή της τελευταίας στιγμής.
Πρότυπο Συνομιλίας Πολλαπλών Γύρων
Ο σκελετός που ακολουθεί εφαρμόζει όλα τα παραπάνω σε έναν διαδραστικό βρόχο. Το βασικό σημείο είναι η μεταβλητή conversation_id, η οποία αρχικοποιείται σε None: αυτή αποφασίζει ποια κλήση θα γίνει—start() στον πρώτο γύρο, append() στη συνέχεια—και επαναεκχωρείται μετά από κάθε απόκριση, ακολουθώντας τον κανόνα της αμεταβλητότητας.
from mistralai.client import Mistral
import os
client = Mistral(api_key=os.environ["MISTRAL_API_KEY"])
agent = client.beta.agents.create(
model="mistral-large-latest",
name="Technical Coach",
description="Coach for technical decisions.",
instructions="You are a senior technical coach. Ask questions to understand the context before advising."
)
# Βρόχος συνομιλίας
conversation_id = None
while True:
user_input = input("You: ")
if user_input.lower() in ["quit", "exit"]:
break
if conversation_id is None:
response = client.beta.conversations.start(
agent_id=agent.id,
inputs=user_input
)
else:
response = client.beta.conversations.append(
conversation_id=conversation_id,
inputs=user_input
)
conversation_id = response.conversation_id
for entry in response.outputs:
if hasattr(entry, "content"):
print(f"Agent: {entry.content}")
Προσαρμόστε το στο δικό σας πλαίσιο αντικαθιστώντας το input() με την πραγματική σας πηγή μηνυμάτων—HTTP αίτημα, μήνυμα ουράς, γεγονός webhook—και διατηρώντας το conversation_id εκεί όπου η εφαρμογή σας μπορεί να το βρει στον επόμενο γύρο.
Βασικά σημεία
- Η
conversations.start()δημιουργεί μια νέα συνομιλία με ένα πρώτο μήνυμα - Η
conversations.append()προσθέτει ένα μήνυμα σε μια υπάρχουσα συνομιλία - Κάθε append επιστρέφει ένα νέο
conversation_id—χρησιμοποιείτε πάντα το πιο πρόσφατο - Το
store=Falseαπενεργοποιεί τη μονιμότητα από την πλευρά της Mistral για ευαίσθητα δεδομένα - Ο πράκτορας διατηρεί το πλήρες πλαίσιο της συνομιλίας χωρίς εσείς να χρειάζεται να ξαναστείλετε το ιστορικό