Σύστημα διευκρινίσεων με πολλαπλές επιλογές
Σε αυτήν τη σελίδα
Μάθημα ενημερώθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2026. Τα αρχεία πρακτόρων χρησιμοποιούν πλέον κλειδιά που τεκμηριώνονται από το Vibe:
instructions(όχιsystem_prompt),active_model(όχιmodel), μπλοκ[tools.<tool>]για εγκρίσεις (το κλειδίauto_approveδεν υπάρχει σε αρχείο πράκτορα) και πραγματικά ονόματα εργαλείων (edit, όχιedit_file· χωρίς εργαλείοlist_dir). Υπενθύμιση από το Μάθημα 3: τοsafetyείναι οπτικός δείκτης, όχι άδεια. Πηγή: Configuration reference.
Πότε το Vibe ζητάει επιβεβαίωση πριν ενεργήσει
Το Mistral Vibe δεν είναι ένα εργαλείο που εκτελεί τυφλά τις εντολές σας. Όταν ένα αίτημα είναι ασαφές ή υπάρχουν πολλές υπερασπίσιμες προσεγγίσεις, το μοντέλο μπορεί να παρουσιάσει επιλογές πριν προχωρήσει: αυτό είναι το σύστημα διευκρινίσεων με πολλαπλές επιλογές. Ο μηχανισμός βασίζεται σε ένα ενσωματωμένο εργαλείο, το ask_user_question, το οποίο είναι διαθέσιμο στους πράκτορες αλλά όχι στους υπο-πράκτορες, και λειτουργεί με δύο τρόπους.
Στην προγραμματιστική λειτουργία (vibe --prompt …), το Vibe απενεργοποιεί τα διαδραστικά εργαλεία όπως το ask_user_question: δεν υπάρχει κανείς εκεί για να απαντήσει. Ένας πράκτορας σχεδιασμένος να τρέχει χωρίς επίβλεψη πρέπει, όπως ένας υπο-πράκτορας, να βρίσκει προεπιλογές στις οδηγίες του.
Ο πρώτος τρόπος είναι οι πολλαπλές επιλογές: το Vibe παραθέτει αριθμημένες επιλογές και εσείς απαντάτε με έναν αριθμό ή το κείμενο της επιλογής. Είναι γρήγορο και ξεκάθαρο, καθιστώντας το την προεπιλεγμένη μορφή όποτε υπάρχει πεπερασμένος αριθμός λογικών απαντήσεων.
Vibe: Ποιο framework δοκιμών χρησιμοποιείτε;
1. Vitest
2. Jest
3. Mocha
4. Pytest
5. Άλλο (καθορίστε)
Ο δεύτερος τρόπος είναι η εισαγωγή ελεύθερου κειμένου, που προορίζεται για ερωτήσεις όπου η απάντηση δεν μπορεί να μαντευτεί: ένα όνομα πίνακα, ένα αναγνωριστικό, μια διαδρομή. Το Vibe περιμένει τότε μια απάντηση σε μορφή κειμένου.
Vibe: Ποιο είναι το όνομα του πίνακα βάσης δεδομένων προς μετανάστευση;
> users_profiles
Οι τρεις καταστάσεις που ενεργοποιούν μια ερώτηση
Η πρώτη αιτία ενεργοποίησης είναι η καθαρή ασάφεια. Ζητάτε να γίνει refactoring στο «στοιχείο σύνδεσης» (login component) όταν το αποθετήριο περιέχει δύο· αντί να στοιχηματίσει σε ένα και σας παραδώσει δουλειά που θα πεταχτεί, το Vibe σας αφήνει να αποφασίσετε. Παρατηρήστε την τρίτη επιλογή, η οποία αποφεύγει τον κύκλο ερωταπαντήσεων όταν η απάντηση είναι «και τα δύο».
Εσείς: Κάντε refactoring στο στοιχείο σύνδεσης
Vibe: Εντόπισα δύο στοιχεία που σχετίζονται με τη σύνδεση:
1. src/components/LoginForm.tsx (φόρμα)
2. src/components/LoginModal.tsx (modal)
Ποιο από τα δύο θέλετε να υποστεί refactoring;
3. Και τα δύο
Η δεύτερη αιτία ενεργοποίησης είναι η πληθώρα τεχνικών προσεγγίσεων. Η προσθήκη επικύρωσης σε μια φόρμα εισάγει μια εξάρτηση που θα παραμείνει στο έργο για χρόνια· αυτό το είδος απόφασης ανήκει σε εσάς, όχι στο μοντέλο.
Εσείς: Προσθέστε επικύρωση στη φόρμα
Vibe: Ποια προσέγγιση επικύρωσης προτιμάτε;
1. Zod (επικύρωση σχήματος, τυποποίηση TypeScript)
2. Yup (δηλωτική επικύρωση, οικοσύστημα Formik)
3. Χειροκίνητη επικύρωση (χωρίς βιβλιοθήκη)
4. Valibot (ελαφρύ, tree-shakable)
Η τρίτη είναι μια απόφαση υψηλού αντίκτυπου. Ένα φαινομενικά κοινότυπο αίτημα—«ενημέρωση εξαρτήσεων»—μπορεί να κρύβει μια αλλαγή κύριας έκδοσης. Το Vibe τότε κατατάσσει τις επιλογές από την πιο ασφαλή στην πιο ριψοκίνδυνη, δηλώνοντας ρητά το επίπεδο κινδύνου της καθεμιάς.
Εσείς: Ενημερώστε τις εξαρτήσεις
Vibe: Η ενημέρωση του React 18 → 19 είναι μια μείζονα αλλαγή.
1. Ενημέρωση μόνο patches (ασφαλές)
2. Ενημέρωση minors (χαμηλός κίνδυνος)
3. Ενημέρωση όλων, συμπεριλαμβανομένων των majors (απαιτείται επαλήθευση)
Ρύθμιση του πράκτορα κατά περίπτωση
Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αυτόματη: εξαρτάται από το τι επιτρέπετε. Για να μπορεί ένας πράκτορας να σας κάνει ερωτήσεις, το ask_user_question πρέπει να εμφανίζεται στα επιτρεπόμενα εργαλεία του.
display_name = "Careful Developer"
safety = "neutral"
enabled_tools = [
"read_file",
"write_file",
"edit",
"grep",
"ask_user_question" # Enables clarifications
]
[tools.write_file]
permission = "ask"
[tools.edit]
permission = "ask"
Αντίθετα, ένας πράκτορας σχεδιασμένος να τρέχει χωρίς επίβλεψη—σε μια γραμμή παραγωγής, κατά τη διάρκεια της νύχτας, ή απλώς για επαναλαμβανόμενες εργασίες που δεν θέλετε να διαιτητεύσετε—πρέπει να στερείται αυτού του εργαλείου. Η αφαίρεση του ask_user_question δεν αρκεί όμως: χωρίς οδηγίες εφεδρείας, ο πράκτορας θα κόλλουσε ή θα επέλεγε τυχαία. Το prompt συστήματος πρέπει επομένως να του λέει τι να κάνει αντίθετα.
display_name = "Silent Worker"
safety = "neutral"
instructions = """
Never ask questions. In case of ambiguity:
- Choose the most conservative option
- Document your choice in a comment
"""
enabled_tools = [
"read_file",
"write_file",
"edit",
"grep"
# No ask_user_question
]
[tools.read_file]
permission = "always"
[tools.write_file]
permission = "always"
[tools.edit]
permission = "always"
[tools.grep]
permission = "always"
Μεταξύ του «όλα» και του «τίποτα», το prompt επιτρέπει τη λεπτομερή ρύθμιση. Ένας πράκτορας που σας διακόπτει κάθε δύο λεπτά για να επιλέξει ένα όνομα μεταβλητής είναι εξίσου ενοχλητικός με το πόσο επικίνδυνος είναι ένας σιωπηλός πράκτορας· οπότε διατυπώστε ένα σαφές όριο ώστε να σας ζητάει παρέμβαση μόνο για ό,τι έχει πραγματική σημασία.
instructions = """
Clarification rules:
- Ask a question ONLY if the choice affects architecture
- For cosmetic decisions, follow project conventions
- Always propose a maximum of 3 options
- Always include a "Both" or "All" option when relevant
"""
Η ειδική περίπτωση των υπο-πρακτόρων
Σημαντική υπενθύμιση: οι υπο-πράκτορες δεν μπορούν να κάνουν ερωτήσεις. Αυτός είναι ένας σχεδιαστικός περιορισμός, όχι παράβλεψη· ένας υπο-πράκτορας πρέπει να είναι πλήρως αυτόνομος. Όταν συναντά ασάφεια, έχει τρεις λύσεις: να εφαρμόσει την προεπιλεγμένη επιλογή που τεκμηριώνεται στο prompt του, να τεκμηριώσει αυτή την επιλογή στο αποτέλεσμα που επιστρέφει και να σηματοδοτήσει την ασάφεια στον κύριο πράκτορα, ο οποίος μπορεί στη συνέχεια να σας κάνει την ερώτηση. Η συγγραφή αυτών των προεπιλεγμένων τιμών δεν είναι πολυτέλεια· είναι η προϋπόθεση για να παράγει ένας υπο-πράκτορας ένα usable αποτέλεσμα.
# Subagent with clear fallback
agent_type = "subagent"
instructions = """
In case of ambiguity, apply these default rules:
- Test framework: Vitest
- Code style: project conventions (detected via config)
- Output format: Markdown
Document every default choice in your report.
"""
Στην πράξη, κρατήστε τις διευκρινίσεις για αποφάσεις που δεσμεύουν την αρχιτεκτονική ή την ασφάλεια, και αφήστε τον πράκτορα να αποφασίζει μόνος του για τη μορφοποίηση ή τα προσωρινά ονόματα μεταβλητών. Περιοριστείτε σε τρεις έως πέντε επιλογές για να αποφύγετε το να μετατρέπεται κάθε ερώτηση σε φόρμα, και τοποθετείτε πάντα πρώτη την επιλογή που θα λειτουργούσε ως λογική προεπιλογή. Η ισορροπία είναι απλή στη διατύπωσή της: λιγότερες ερωτήσεις σημαίνουν μεγαλύτερη ρευστότητα, αλλά αυξάνουν τον κίνδυνο μιας σιωπηλής λανθασμένης επιλογής.
Βασικά σημεία
- Το Vibe χρησιμοποιεί το
ask_user_questionγια να ζητήσει διευκρινίσεις με πολλαπλές επιλογές ή εισαγωγή ελεύθερου κειμένου - Το σύστημα ενεργοποιείται όταν το αίτημα είναι ασαφές ή υπάρχουν πολλές πιθανές προσεγγίσεις
- Συμπεριλάβετε το
ask_user_questionστοenabled_toolsγια να ενεργοποιήσετε τις διευκρινίσεις - Οι υπο-πράκτορες δεν μπορούν να κάνουν ερωτήσεις—πρέπει να είναι αυτόνομοι
- Καθοδηγήστε τη συμπεριφορά διευκρίνισης μέσω του prompt συστήματος
- Λιγότερες ερωτήσεις = περισσότερη ρευστότητα, αλλά υψηλότερος κίνδυνος σιωπηλών λανθασμένων επιλογών