Przejdź do głównej treści
Polski— Wybierz język
Menu

System wyjaśnień z wielokrotnym wyborem

Lekcja 10 z 14 Zaktualizowano 2 listopada 2026 Zaawansowany
Na tej stronie
  1. Kiedy Vibe pyta przed działaniem
  2. Trzy sytuacje wyzwalające pytanie
  3. Dostosowywanie zachowania agenta dla każdego z osobna
  4. Szczególny przypadek podagentów
  5. Kluczowe wnioski

Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 r. Przykładowe pliki agentów używają teraz kluczy udokumentowanych przez Vibe: instructions (zamiast system_prompt), active_model (zamiast model), bloki [tools.<tool>] do zatwierdzania (klucz auto_approve nie istnieje w pliku agenta) oraz rzeczywiste nazwy narzędzi (edit, a nie edit_file; brak narzędzia list_dir). Przypomnienie z Lekcji 3: safety to wskaźnik wizualny, a nie uprawnienie. Źródło: Odwołanie do konfiguracji.

Kiedy Vibe pyta przed działaniem

Mistral Vibe nie jest narzędziem, które ślepo wykonuje Twoje instrukcje. Gdy żądanie jest niejednoznaczne lub istnieje kilka uzasadnionych podejść, model może przedstawić opcje przed przejściem do działania: jest to system wyjaśnień z wielokrotnym wyborem. Mechanizm ten opiera się na wbudowanym narzędziu ask_user_question, dostępnym dla agentów, ale nie dla podagentów, i działa on na dwa sposoby.

W trybie programistycznym (vibe --prompt …) Vibe wyłącza narzędzia interaktywne, takie jak ask_user_question: nie ma nikogo, kto mógłby odpowiedzieć. Agent zaprojektowany do działania bez nadzoru musi, podobnie jak podagent, znaleźć domyślne wybory w swoich instrukcjach.

Pierwszy sposób to wybór wielokrotny: Vibe wyświetla ponumerowane opcje, a Ty odpowiadasz, podając numer lub tekst opcji. Jest to szybkie i jednoznaczne, dlatego jest to domyślny format zawsze, gdy istnieje skończona liczba rozsądnych odpowiedzi.

Vibe: Jakiego frameworka testowego używasz?
  1. Vitest
  2. Jest
  3. Mocha
  4. Pytest
  5. Inny (określ)

Drugi sposób to wprowadzanie dowolnego tekstu, zarezerwowane dla pytań, na które nie można zgadnąć odpowiedzi: nazwa tabeli, identyfikator, ścieżka. Wtedy Vibe oczekuje odpowiedzi tekstowej.

Vibe: Jaka jest nazwa tabeli bazy danych do migracji?
> users_profiles

Trzy sytuacje wyzwalające pytanie

Pierwszym wyzwalaczem jest czysta niejednoznaczność. Prosisz o refaktoryzację „komponentu logowania“, gdy w repozytorium znajdują się dwa takie komponenty; zamiast zgadywać i narażać Cię na pracę do wyrzucenia, Vibe pozwala Ci zadecydować. Zwróć uwagę na trzecią opcję, która eliminuje wymianę zdań, gdy odpowiedzią jest „oba“.

Ty: Zrefaktoryzuj komponent logowania

Vibe: Zidentyfikowałem dwa komponenty związane z logowaniem:
  1. src/components/LoginForm.tsx (formularz)
  2. src/components/LoginModal.tsx (modal)
Który z nich chcesz zrefaktoryzować?
  3. Oba

Drugim wyzwalaczem jest mnogość podejść technicznych. Dodanie walidacji do formularza wprowadza zależność, która pozostanie w projekcie na lata; tego typu decyzja należy do Ciebie, a nie do modelu.

Ty: Dodaj walidację do formularza

Vibe: Jakie podejście do walidacji preferujesz?
  1. Zod (walidacja schematu, typowanie TypeScript)
  2. Yup (walidacja deklaratywna, ekosystem Formik)
  3. Walidacja ręczna (bez biblioteki)
  4. Valibot (lekki, obsługujący tree-shaking)

Trzecim wyzwalaczem jest decyzja o wysokim wpływie. Pozornie banalne żądanie – „aktualizacja zależności“ – może ukrywać zmianę głównej wersji. Wtedy Vibe rankinguje opcje od najbezpieczniejszej do najbardziej ryzykownej, wyraźnie określając poziom ryzyka każdej z nich.

Ty: Zaktualizuj zależności

Vibe: Aktualizacja React 18 → 19 to duża zmiana.
  1. Aktualizuj tylko poprawki (bezpieczne)
  2. Aktualizuj wersje minor (niskie ryzyko)
  3. Aktualizuj wszystko, łącznie z wersjami major (wymagana weryfikacja)

Dostosowywanie zachowania agenta dla każdego z osobna

To zachowanie nie jest automatyczne: zależy od tego, co autoryzujesz. Aby agent mógł zadać Ci pytanie, ask_user_question musi znajdować się na liście jego dozwolonych narzędzi.

display_name = "Ostrożny Deweloper"
safety = "neutral"

enabled_tools = [
  "read_file",
  "write_file",
  "edit",
  "grep",
  "ask_user_question"  # Włącza wyjaśnienia
]

[tools.write_file]
permission = "ask"

[tools.edit]
permission = "ask"

Z drugiej strony, agent zaprojektowany do działania bez nadzoru – w potoku CI/CD, w nocy lub po prostu do powtarzalnych zadań, których nie chcesz arbitrować – musi być pozbawiony tego narzędzia. Usunięcie ask_user_question jednak nie wystarczy: bez instrukcji awaryjnych agent utknąłby lub wybierał losowo. Prompt systemowy musi więc告诉他, co zrobić w zamian.

display_name = "Cichy Pracownik"
safety = "neutral"

instructions = """
Nigdy nie zadawaj pytań. W przypadku niejednoznaczności:
- Wybierz opcję najbardziej konserwatywną
- Udokumentuj swój wybór w komentarzu
"""

enabled_tools = [
  "read_file",
  "write_file",
  "edit",
  "grep"
  # Brak ask_user_question
]

[tools.read_file]
permission = "always"

[tools.write_file]
permission = "always"

[tools.edit]
permission = "always"

[tools.grep]
permission = "always"

Pomiędzy skrajnościami „wszystko“ i „nic“, prompt pozwala na precyzyjne dostrojenie. Agent przerywający Ci co dwie minuty, by wybrać nazwę zmiennej, jest równie irytujący, co cichy agent jest ryzykowny; sformułuj więc wyraźny próg, aby solicitował Cię tylko w sprawach naprawdę istotnych.

instructions = """
Zasady wyjaśnień:
- Zadawaj pytanie TYLKO wtedy, gdy wybór wpływa na architekturę
- W sprawach kosmetycznych przestrzegaj konwencji projektu
- Zawsze proponuj maksymalnie 3 opcje
- Zawsze uwzględniaj opcję „Oba“ lub „Wszystkie“, gdy jest to istotne
"""

Szczególny przypadek podagentów

Ważne przypomnienie: podagenci nie mogą zadawać pytań. To ograniczenie projektowe, a nie przeoczenie – podagent musi być w pełni autonomiczny. Gdy napotka niejednoznaczność, ma trzy wyjścia: zastosować opcję domyślną udokumentowaną w swoim prompcie, udokumentować ten wybór w zwracanym wyniku i sygnalizować niejednoznaczność głównemu agentowi, który może wtedy zadać pytanie Tobie. Zapisywanie tych wartości domyślnych nie jest luksusem; jest warunkiem koniecznym, aby podagent wyprodukował użyteczny wynik.

# Podagent z jasnym mechanizmem awaryjnym
agent_type = "subagent"
instructions = """
W przypadku niejednoznaczności zastosuj następujące zasady domyślne:
- Framework testowy: Vitest
- Styl kodu: konwencje projektu (wykrywane przez konfigurację)
- Format wyjścia: Markdown
Udokumentuj każdy wybór domyślny w swoim raporcie.
"""

W praktyce zarezerwuj wyjaśnienia dla decyzji wpływających na architekturę lub bezpieczeństwo, a agentowi pozwól samodzielnie decydować o formatowaniu czy tymczasowych nazwach zmiennych. Trzymaj się trzech do pięciu opcji, aby nie zamieniać każdego pytania w formularz, i zawsze umieszczaj na pierwszym miejscu wybór, który mógłby stanowić rozsądny domyślnik. Kompromis jest prosty do opisania: mniej pytań oznacza większą płynność, ale zwiększa ryzyko cichego, błędnego wyboru.

Kluczowe wnioski

  • Vibe używa ask_user_question do żądania wyjaśnień z wielokrotnym wyborem lub wprowadzaniem dowolnego tekstu
  • System aktywuje się, gdy żądanie jest niejednoznaczne lub możliwe są różne podejścia
  • Dołącz ask_user_question do enabled_tools, aby włączyć wyjaśnienia
  • Podagenci nie mogą zadawać pytań – muszą być autonomiczne
  • Kieruj zachowaniem wyjaśnień za pomocą promptu systemowego
  • Mniej pytań = większa płynność, ale wyższe ryzyko cichego, błędnego wyboru