Ga naar hoofdinhoud
Nederlands— Kies een taal
Menu

Genereer en beveilig uw API-sleutel

Les 2 van 14 Bijgewerkt op 29 juli 2026 Ontwikkelaar
Op deze pagina
  1. De referentie die uw verzoeken verifieert
  2. Genereer uw eerste sleutel
  3. Bewaar de sleutel zonder deze ooit hardcoden
  4. Roteer uw sleutels
  5. Verminder het blootstellingsoppervlak
  6. Belangrijkste punten

De referentie die uw verzoeken verifieert

Uw API-sleutel verifieert elk verzoek dat naar Mistral-modellen wordt verzonden: zonder deze sleutel wordt geen enkel oproep geaccepteerd. Beschouw het als een technisch wachtwoord, met het verschil dat het via code, configuratiebestanden en deployment-pipelines reist. Hierdoor belandt het op veel meer plekken dan een standaardwachtwoord. Iedereen die over deze sleutel beschikt, kan uw quota verbruiken en kosten genereren op uw account.

Genereer uw eerste sleutel

Open in de Mistral Console uw werkruimte en navigeer in de zijbalk naar het gedeelte API Keys. Klik op Create new key en geef deze een beschrijvende naam, zoals dev-chatbot-mars-2026. Deze naam heeft geen technische functie, maar redt u op het moment dat er zes sleutels naast elkaar bestaan en u er slechts één moet intrekken: “sleutel 3” zegt u niets, terwijl dev-chatbot-mars-2026 u alles vertelt.

De sleutel wordt slechts één keer weergegeven, op het moment van creatie. Kopieer deze onmiddellijk en bewaar hem op een veilige plek. Als u het venster sluit voordat u de sleutel hebt gekopieerd, is er geen manier om deze terug te halen: u moet een nieuwe genereren. Een Mistral-sleutel bestaat uit een prefix gevolgd door een lange alfanumerieke reeks. Verwar deze niet met uw workspace-ID of een JWT-token: in tegenstelling tot het latter verloopt een API-sleutel niet automatisch en blijft deze geldig totdat u deze intrekt.

Bewaar de sleutel zonder deze ooit hardcoden

De gouden regel is eenvoudig: hardcode uw API-sleutel nooit in broncode. Op de dag dat dat bestand in een gedeelde repository terechtkomt, gaat de sleutel mee. Gebruik altijd een omgevingsvariabele.

Op Linux en macOS declareert u deze in de terminal:

export MISTRAL_API_KEY="your-api-key-here"

Deze variabele verdwijnt wanneer u de terminal sluit; om deze persistent te maken, voegt u de regel toe aan uw bestand ~/.bashrc, ~/.zshrc of ~/.profile.

Op Windows ziet het PowerShell-equivalent er als volgt uit:

$env:MISTRAL_API_KEY = "your-api-key-here"

En om een sessieherstart te overleven:

[System.Environment]::SetEnvironmentVariable("MISTRAL_API_KEY", "your-api-key-here", "User")

In een applicatieproject is de meest gebruikelijke praktijk het aanmaken van een .env-bestand in de root-map:

MISTRAL_API_KEY=your-api-key-here

Voeg .env onmiddellijk toe aan uw .gitignore—vóór uw eerste commit, niet erna. In Python leest de bibliotheek python-dotenv dit bestand en injecteert het de variabelen bij het opstarten. Dit biedt het gemak van een lokaal bestand zonder het risico van het versioneren van geheimen.

Roteer uw sleutels

Vervang een sleutel om drie redenen. Onmiddellijk, als deze op enige manier is blootgesteld: een commit die naar een openbare Git-repository is gepusht, een haastig Slack-bericht of sporen in serverlogs. Regelmatig in productie, waarbij elke negentig dagen een redelijk tempo is. En wanneer een medewerker vertrekt die toegang had, op dezelfde dag dat deze zijn badge inlevert.

De procedure vermijdt serviceonderbreking als u de volgorde respecteert:

  1. Genereer een nieuwe sleutel in de Console
  2. Werk de omgevingsvariabele bij in al uw deployments
  3. Verifieer dat alles werkt met de nieuwe sleutel
  4. Trek de oude sleutel pas in na deze verificatie

Het omwisselen van stap 3 en 4 is de klassieke fout: u trekt eerst in “om veilig te zijn”, om vervolgens te ontdekken dat een vergeten service nog steeds de oude sleutel gebruikte. Deze rotatie zonder downtime zorgt ervoor dat geen enkele component faalt tijdens de overgang.

Verminder het blootstellingsoppervlak

Als meerdere applicaties de API aanroepen, maak dan één sleutel per applicatie aan. Als er één wordt gecompromitteerd, hoeft u alleen die specifieke sleutel in te trekken zonder de andere te stoppen. Volg hetzelfde principe en hergebruik nooit een productiesleutel in ontwikkeling: dat is precies de omgeving waar geheimen het vrijst circuleren.

Monitor vervolgens het gebruik via de Console, die gebruikslogs voor elke sleutel exposeert. Een plotselinge piek in tokens of oproepen vanaf een onbekend IP-adres moet leiden tot onmiddellijke rotatie, zonder te wachten op bevestiging van een incident.

Drie laatste fouten verdienen vermelding omdat we ze elke week tegenkomen. Een sleutel die naar een openbare Git-repository is gepubliceerd, blijft leesbaar in de geschiedenis, zelfs nadat het bestand is verwijderd: de enige geldige reactie is intrekking. Een sleutel die in klare tekst via e-mail of instant messaging is verzonden, wordt voor altijd gearchiveerd op servers die u niet beheert. En een verlopen of ingetrokken sleutel die in een deployment blijft staan, produceert 401 Unauthorized-fouten waarvan de diagnose vaak een uur duurt, simpelweg omdat niemand eraan dacht dit te controleren.

Belangrijkste punten

  • Genereer uw sleutels via het gedeelte API Keys van uw werkruimte in de Mistral Console
  • Bewaar ze uitsluitend in omgevingsvariabelen of een secrets manager
  • Voer regelmatige rotatie uit en roteer onmiddellijk bij blootstelling
  • Maak één sleutel per applicatie aan om de impact van een compromittering te beperken
  • Voeg .env altijd toe aan uw .gitignore