De Mistral Python SDK installeren
Op deze pagina
Vereisten
Bijgewerkt op 2 november 2026 — Mistral SDK 3. Deze les behandelde eerder SDK-versie 2 en Python 3.9. De huidige versie is 3.7.0 (uitgebracht op 1 november 2026); deze vereist Python 3.10 of hoger, en de client wordt geïmporteerd via
from mistralai.client import Mistralvanaf versie 2.0 (maart 2026). Bronnen: mistralai op PyPI · v2.0.0 release notes · v3.0.0 release notes.
Voor de installatie van de SDK heeft u drie dingen nodig: Python 3.10 of hoger, wat u kunt verifiëren met python --version; een up-to-date pip, verkrijgbaar via pip install --upgrade pip; en uw Mistral API-sleutel die al als omgevingsvariabele is ingesteld, zoals behandeld in de vorige les. Als Python nog niet op uw machine is geïnstalleerd, haal dan de nieuwste stabiele release van python.org of gebruik de pakketbeheerder van uw systeem.
Isoleer uw project voordat u iets installeert
Werk altijd binnen een virtuele omgeving. Deze gewoonte bespaart u een veelvoorkomende hoofdpijn: twee projecten op dezelfde machine, waarbij het ene een specifieke SDK-versie vereist en het andere een andere, waarbij een enkele pip install het eerste project stilletjes breekt door het tweede bij te werken. Een virtuele omgeving geeft elk project zijn eigen geïsoleerde afhankelijkheden, gescheiden van uw systeemwijde pakketten.
# Maak de virtuele omgeving aan
python -m venv mistral-env
# Activeren op Linux / macOS
source mistral-env/bin/activate
# Activeren op Windows
mistral-env\Scripts\activate
Zodra deze is geactiveerd, wordt uw terminalprompt voorafgegaan door de naam van de omgeving tussen haakjes: (mistral-env). Deze kleine marker garandeert dat daaropvolgende命令 van toepassing zijn op de juiste locatie—als deze niet verschijnt, installeer dan niets.
Installeer de officiële SDK
Het installeren van de Mistral SDK kost slechts één commando:
pip install mistralai
Hiermee installeert u de nieuwste SDK-versie: 3.7.0 per 1 november 2026. Generatie 3 begon met versie 3.0, uitgebracht op 28 september 2026. Om te bevestigen dat alles op zijn plaats staat, voert u pip show mistralai uit om de pakketnaam, versie en afhankelijkheden weer te geven.
Soms vereist een project een specifieke versie, bijvoorbeeld om een heel team tijdens een migratie op één lijn te houden. U kunt beperkingen op twee niveaus specificeren:
# Blijf binnen generatie 3
pip install "mistralai>=3,<4"
# Installeer een exacte versie
pip install "mistralai==3.7.0"
Onderweg haalt pip een paar afhankelijkheden op die in de lijst verschijnen. Het helpt om ze te herkennen, met name httpx2, de HTTP-client die netwerkaanroepen afhandelt (de SDK gebruikt deze in plaats van httpx vanaf versie 3.0), en pydantic, dat uitgewisselde gegevens valideert en serialiseert. U zult hier niet direct mee werken, maar hun aanwezigheid verklaart waarom een installatie die klein lijkt toch enkele megabytes in beslag neemt.
Verifieer de installatie met een echte API-aanroep
Het uitvoeren van pip show bewijst dat het pakket bestaat, niet dat uw configuratie werkt. De echte test bevraagt de API. Maak een bestand met de naam test_mistral.py:
import os
from mistralai.client import Mistral
api_key = os.environ.get("MISTRAL_API_KEY")
if not api_key:
print("Error: MISTRAL_API_KEY environment variable is not set.")
else:
client = Mistral(api_key=api_key)
print("Mistral client initialized successfully!")
# List available models
models = client.models.list()
print(f"Available models: {len(models.data)}")
for model in models.data[:5]:
print(f" - {model.id}")
Voer het vervolgens uit:
python test_mistral.py
Dit script controleert twee dingen tegelijk. De controle op api_key onderscheidt onmiddellijk een ontbrekende omgevingsvariabele van een echt netwerkprobleem—zonder dit zou u tien minuten kunnen vermoeden dat uw firewall het probleem is, terwijl de terminal eenvoudigweg opnieuw is geopend zonder de variabele. Als de modellenlijst wordt weergegeven, is de SDK correct geïnstalleerd en wordt uw sleutel geaccepteerd door de API.
Maak de omgeving reproduceerbaar
Bij een teamproject moet de installatie reproduceerbaar zijn. Bevries uw afhankelijkheden:
pip freeze > requirements.txt
Uw collega’s kunnen vervolgens met één commando exact dezelfde omgeving reconstrueren:
pip install -r requirements.txt
Uw implementatieserver leest dit bestand ook. Maak er een gewoonte van om het opnieuw te genereren telkens wanneer u een bibliotheek toevoegt; anders werkt de code op uw machine en nergens anders.
Vier veelvoorkomende fouten en hoe ze te diagnosticeren
De fout ModuleNotFoundError: No module named mistralai betekent bijna altijd dat de terminal niet de juiste virtuele omgeving gebruikt. Verifieer dit met which python, wat naar uw venv moet wijzen, en vervolgens met pip list | grep mistralai.
De fout ImportError: cannot import name 'Mistral' from 'mistralai' geeft code aan die is geschreven voor SDK-versie 1. Sinds versie 2.0 gaan alle imports via mistralai.client: schrijf from mistralai.client import Mistral. De les over SDK-versies behandelt andere wijzigingen.
Een SSL- of netwerkfout onthult vaak een bedrijfsproxy die tussen u en de buitenwereld zit. Vertel pip er expliciet over:
pip install mistralai --proxy http://proxy.entreprise.com:8080
Tot slot, als de installatie uw Python-versie afwijst, onthoud dan dat de SDK sinds versie 2.0 minimaal Python 3.10 vereist. Update Python, of installeer pyenv om meerdere versies naast elkaar uit te voeren zonder de systeeminterpreter aan te raken.
Belangrijkste punten
- Installeer de SDK met
pip install mistralaibinnen een virtuele omgeving - De huidige versie is 3.7.0 (1 november 2026); importeer de client via
from mistralai.client import Mistral - Verifieer de installatie door beschikbare modellen op te sommen
- Bevries afhankelijkheden in
requirements.txtvoor reproduceerbaarheid - Python 3.10 of hoger is vereist