Ga naar hoofdinhoud
Nederlands— Kies een taal
Menu

De Mistral TypeScript SDK installeren

Les 8 van 14 Bijgewerkt op 3 november 2026 Ontwikkelaar
Op deze pagina
  1. Waarom de TypeScript SDK gebruiken?
  2. Vereisten
  3. Installatie
  4. TypeScript-configuratie
  5. De omgevingsvariabele configureren
  6. De installatie verifiëren
  7. Het project organiseren
  8. Belangrijkste punten

Les bijgewerkt op 3 november 2026 na het uitvoeren van de voorbeelden met @mistralai/mistralai SDK 3.5.0 en TypeScript 7.0.2. De oorspronkelijke versie compileerde niet. Het uitvoeren van npx tsc zonder dat TypeScript is geïnstalleerd, downloadt het verlaten tsc npm-pakket (versie 2.0.4) in plaats van de compiler. Het testscript bevond zich buiten de src-map die in tsconfig.json was gedeclareerd. Het process-object wordt alleen herkend met @types/node. Tot slot wijst de strikte modus models.data.length en model.id af zonder voorafgaande validatie. De tsconfig.json volgt nu het scenario “compileren en vervolgens uitvoeren met Node.js” uit de TypeScript-gids, en Node.js 18 en 20, die het einde van hun levensduur hebben bereikt, worden niet langer als voldoende vermeld. Bronnen: TypeScript downloaden · Compileropties kiezen (TypeScript) · TypeScript 6.0-wijzigingen · tsx en TypeScript · SDK ondersteunde runtimes · Node.js release-schema.

Waarom de TypeScript SDK gebruiken?

Als uw stack afhankelijk is van Node.js, Deno of Bun, kunt u met de Mistral TypeScript SDK modellen direct integreren in uw JavaScript- en TypeScript-toepassingen. U vermijdt tussenliggende Python-lagen of het schrijven van aangepaste HTTP-aanroepen. Dit is het meest voorkomende scenario bij het toevoegen van AI aan een bestaande webtoepassing: een Express API, een Next.js backend of een Node-worker die een wachtrij met berichten verwerkt.

De statische typering van TypeScript voegt een veiligheidsnet toe dat zich binnen het eerste ontwikkelingsuur terugverdient. Uw editor voltooit parameternamen in plaats van dat u moet raden tussen maxTokens en max_tokens; hoofdletterfouten of verzonnen velden worden tijdens de compilatie gedetecteerd, niet om 3 uur ‘s nachts in productie; en parameterdocumentatie verschijnt bij het zweven met de muis zonder dat u het bestand hoeft te verlaten. Dit veiligheidsnet is des te belangrijker omdat API-responses geneste objecten zijn waarbij het gemakkelijk is een niveau over het hoofd te zien.

Vereisten

De SDK is gericht op onderhouden LTS-versies van Node.js. Per 3 november 2026 zijn dit de versies 22, 24 en 26; Node.js 18 en 20 ontvangen geen beveiligingspatches meer. Controleer uw versie met node --version voordat u verdergaat: de SDK is afhankelijk van ES-modules en de native fetch API. U heeft ook een pakketbeheerder nodig (npm, yarn of pnpm) en een Mistral API-sleutel die is aangemaakt en beschikbaar is als omgevingsvariabele, zoals behandeld in eerdere lessen.

Installatie

De officiële SDK wordt op npm gepubliceerd als @mistralai/mistralai:

# Met npm
npm install @mistralai/mistralai

# Met yarn
yarn add @mistralai/mistralai

# Met pnpm
pnpm add @mistralai/mistralai

TypeScript-configuratie

Als u TypeScript gebruikt – wat wij aanbevelen – installeer dan drie tools als ontwikkelafhankelijkheden: de compiler, tsx (dat .ts-bestanden uitvoert zonder build-stap) en @types/node (dat Node.js-objecten zoals process beschrijft voor TypeScript):

npm install -D typescript tsx @types/node

Sla deze stap niet over. Zonder dat TypeScript in het project is geïnstalleerd, haalt npx tsc het tsc-pakket op van npm – een verlaten legacy-compiler (2.0.4) – in plaats van TypeScript. Declareer vervolgens het project als ES-modules, zoals de TypeScript-documentatie vereist voor code die wordt gecompileerd en vervolgens door Node.js wordt uitgevoerd:

npm pkg set type=module

Maak ten slotte tsconfig.json aan. Het gebruikt de instellingen die de officiële TypeScript-gids voor dit scenario aanbeveelt (module: nodenext). Het schakelt ook de strikte modus in, die u dwingt om mogelijk ontbrekende waarden in API-responses af te handelen – een gezonde beperking – en compileert src/ naar dist/:

{
  "compilerOptions": {
    "target": "esnext",
    "module": "nodenext",
    "types": ["node"],
    "strict": true,
    "skipLibCheck": true,
    "rootDir": "src",
    "outDir": "dist"
  },
  "include": ["src"]
}

Drie regels verdienen uitleg, omdat elk een fout voorkomt die we tegenkwamen tijdens het testen van deze les:

  • "types": ["node"] laadt Node.js-types. Sinds TypeScript 6.0 worden @types-pakketten niet meer automatisch geladen. Zonder deze regel veroorzaakt process.env de fout “Cannot find name ‘process’”, zelfs als @types/node is geïnstalleerd.
  • "rootDir": "src" stelt de bronmap in voor gecompileerde bestanden: src/test-mistral.ts wordt dist/test-mistral.js. Zonder dit rapporteert TypeScript 7 fout TS5011 wanneer uw bronnen zich niet in de projectroot bevinden.
  • "skipLibCheck": true slaat type-controle van declaratiebestanden van afhankelijkheden over. Dit is ook een standaardinstelling in tsconfig.json gegenereerd door npx tsc --init. Met SDK 3.5.0 en TypeScript 7 veroorzaakt het weglaten hiervan een fout in de eigen declaraties van de SDK die uw code niet kan oplossen.

De SDK wordt gepubliceerd als ES-modules en bundelt zijn eigen types: er is geen @types/-pakket voor nodig. Als uw editor geen automatische aanvulling biedt, ligt het probleem in uw tsconfig.json, niet in een ontbrekend types-pakket.

De omgevingsvariabele configureren

Hardcode de API-sleutel nooit in uw broncode. In Node.js is de standaardoplossing dotenv, dat variabelen laadt vanuit een lokaal bestand bij het opstarten van het proces:

npm install dotenv

Maak een .env-bestand aan in de root van uw project:

MISTRAL_API_KEY=your-api-key-here

Voeg dit bestand onmiddellijk toe aan uw .gitignore, vóór uw eerste commit. Dit is het exacte moment waarop sleutels lekken:

.env
.env.local

De import dotenv/config moet voorafgaan aan het uitlezen van process.env. Anders blijft de variabele undefined wanneer u de client instantieert:

import 'dotenv/config';
import { Mistral } from '@mistralai/mistralai';

const client = new Mistral({
  apiKey: process.env.MISTRAL_API_KEY,
});

De installatie verifiëren

Voordat u bedrijfslogica schrijft, valideert u de volledige keten – installatie, sleutel, netwerk – met een minimaal script. Maak src/test-mistral.ts aan en vraag eenvoudigweg de lijst op van modellen die toegankelijk zijn voor uw account:

import 'dotenv/config';
import { Mistral } from '@mistralai/mistralai';

async function main() {
  const client = new Mistral({
    apiKey: process.env.MISTRAL_API_KEY,
  });

  // Beschikbare modellen oplijsten
  const models = await client.models.list();
  const liste = models.data ?? [];
  console.log(`Available models: ${liste.length}`);

  for (const model of liste.slice(0, 5)) {
    // Een modeltype dat onbekend is voor deze SDK-versie wordt gemarkeerd als 'UNKNOWN'
    if (model.type === 'UNKNOWN') continue;
    console.log(`  - ${model.id}`);
  }
}

main().catch(console.error);

Deze twee controles zijn niet decoratief. De SDK declareert data als optioneel, en elke lijstitem is entweder een basiskaart van een model, een kaart van een fijn afgestemd model, of een onbekende waarde (type: 'UNKNOWN'). Wanneer de API een nieuw modeltype toevoegt, behoudt de SDK dit in deze vorm in plaats van te crashen. Zonder deze twee tests weigert de strikte modus te compileren.

Voer het tijdens de ontwikkeling uit met tsx, dat eerder is geïnstalleerd, dat on-the-fly transpileert en u een build-stap bespaart:

npx tsx src/test-mistral.ts

Waarschuwing: tsx controleert geen types; het stript ze en voert uit. Alleen tsc rapporteert typefouten. Voer npx tsc --noEmit uit om te controleren zonder te compileren. Om te compileren en vervolgens uit te voeren, zoals uw build-pipeline zal doen:

npx tsc && node dist/test-mistral.js

Een geldige sleutel toont het aantal modellen en de eerste vijf items. Een geweigerde sleutel toont een Status 401-fout (Invalid API Key): de keten werkt, alleen de sleutel is foutief.

Het project organiseren

Zodra de verificatie slaagt, structureert u het project zodat de sleutel en de client niet verspreid raken over bestanden:

mon-projet/
├── src/
│   ├── index.ts          # Entry point
│   ├── mistral-client.ts # Client-initialisatie (singleton)
│   └── utils/
├── .env                  # Omgevingsvariabelen (git-ignored)
├── .gitignore
├── package.json
└── tsconfig.json

Het centraliseren van client-initialisatie in een toegewijde module voorkomt dat deze in elk bestand opnieuw wordt gemaakt. Belangrijker nog, het zorgt ervoor dat de toepassing faalt bij het opstarten in plaats van bij de eerste gebruikersaanroep als de sleutel ontbreekt:

// src/mistral-client.ts
import { Mistral } from '@mistralai/mistralai';

if (!process.env.MISTRAL_API_KEY) {
  throw new Error('The MISTRAL_API_KEY variable is required.');
}

export const mistral = new Mistral({
  apiKey: process.env.MISTRAL_API_KEY,
});

De rest van de code importeert eenvoudig deze voorgebouwde client:

// src/index.ts
import 'dotenv/config';
import { mistral } from './mistral-client.js';

Let op de .js-extensie in de relatieve import. Met module: nodenext vereist TypeScript de bestandsnaam zoals deze zal bestaan na compilatie, en tsx weet deze toe te wijzen aan het .ts-bestand. De volgorde van importeren is ook belangrijk: dotenv/config wordt uitgevoerd vóór mistral-client.js, zodat de sleutel is geladen wanneer die module de aanwezigheid ervan controleert.

Belangrijkste punten

  • Installeer de TypeScript SDK met npm install @mistralai/mistralai
  • De belangrijkste import is import { Mistral } from '@mistralai/mistralai'
  • Installeer typescript, tsx en @types/node als ontwikkelafhankelijkheden voordat u npx tsc aanroept
  • Gebruik module: nodenext en "type": "module" voor code die wordt gecompileerd en vervolgens door Node.js wordt uitgevoerd; relatieve imports krijgen de .js-extensie
  • Gebruik een .env-bestand met dotenv om de API-sleutel te beheren
  • De SDK biedt native TypeScript-types: maak gebruik van automatische aanvulling en laat tsc controleren wat tsx overslaat
  • Centraliseer client-initialisatie in een toegewijde module