Ga naar hoofdinhoud
Nederlands— Kies een taal
Menu

Het werkmap beheren

Les 15 van 16 Bijgewerkt op 2 november 2026 Ontwikkelaar
Op deze pagina
  1. De startmap definieert het project
  2. Elders werken zonder te verplaatsen
  3. Werk met meerdere projecten organiseren
  4. Vertrouwde mappen
  5. Bestanden refereren en van map wisselen tijdens een sessie
  6. Belangrijkste punten

Les bijgewerkt op 2 november 2026: Voorbeelden stellen active_model = "devstral-2" niet langer in (Devstral is verwijderd uit de API). Zonder deze sleutel gebruikt het project het model dat in uw gebruikersconfiguratie is gedefinieerd. Herinnering: een project-.vibe/config.toml wordt alleen geladen binnen een vertrouwde map. Bron: Configuratie.

Update 2 november 2026 — Devstral. Devstral 2 (devstral-2512) heeft op 31 juli 2026 het einde van zijn levenscyclus bereikt, en Devstral Small 2 op 31 maart 2026: oproepen naar deze modellen zijn niet langer gegarandeerd. De officiële modeltabel leidt ze door naar Mistral Medium 3.5, dat zelf verouderd is ten gunste van Mistral Large 4. Codestral (codestral-2508) blijft algemeen beschikbaar voor code-aanvulling. Controleer de modeltabel om te zien waar -latest-aliassen naar verwijzen voordat u deze voorbeelden hergebruikt.

De startmap definieert het project

Wanneer u vibe uitvoert, neemt de agent de huidige map over als zijn werkmap. Deze keuze is belangrijk: hij bepaalt de volledige projectcontext, aangezien Vibe de directoryboom scant, configuratiebestanden leest en het projecttype vanaf deze locatie afleidt.

cd /home/user/projects/my-api
vibe
# → Vibe analyseert het my-api-project

Als u Vibe start vanuit uw home-directory in plaats van de repository, krijgt u een agent die uw code niet begrijpt—niet omdat het dat niet kan, maar omdat het op de verkeerde plek zoekt. In de praktijk is de cd onderdeel van het commando.

Elders werken zonder te verplaatsen

Soms is cd niet mogelijk of handig. De optie --workdir wijst expliciet de doelmap aan:

vibe --workdir /home/user/projects/my-api

Het gedrag is strikt identiek aan het starten vanuit die map: projectscanning, bestands-padresolutie en shell-commando’s gebruiken allemaal deze map als basis. Deze optie komt goed van pas in automatiseringsscripts waarbij u geen controle heeft over de huidige map, wanneer u meerdere projecten beheert zonder van terminal te wisselen, en in CI/CD-pipelines om naar een vers geclonede repository te verwijzen. Het gebruiksscenario voor scripts is het meest illustratief; het stelt u in staat een reeks projecten in een lus te verwerken:

# In een script
for project in api frontend worker; do
  vibe --workdir "/projects/$project" \
       --prompt "Check for npm vulnerabilities" \
       --output json > "audit-$project.json"
done

Werk met meerdere projecten organiseren

In interactieve modus is de schoonste aanpak één terminal—of tmux-pane, of screen-sessie—per project:

# Terminal 1: Backend API
cd /projects/api-backend
vibe

# Terminal 2: Frontend
cd /projects/frontend-react
vibe

# Terminal 3: Infrastructuur
cd /projects/infra-terraform
vibe

Elke instantie heeft dan zijn eigen context, sessie en geschiedenis, waardoor u voorkomt dat u Terraform-redeneringen mengt met React-logica.

Deze scheiding strekt zich uit tot de configuratie. Door in elk project een .vibe/config.toml-bestand te plaatsen, past u het gedrag van de agent aan de specifieke codebase aan. Voor een Python-API:

# Python API-project
# /projects/api-backend/.vibe/config.toml
cat > .vibe/config.toml << 'EOF'
system_prompt_id = "python_expert"

[tools.bash]
permission = "ask"
EOF

En voor een React-frontend, met toevoeging van een MCP-server:

# React Frontend-project
# /projects/frontend-react/.vibe/config.toml
cat > .vibe/config.toml << 'EOF'
system_prompt_id = "react_expert"

[[mcp_servers]]
name = "fetch"
transport = "stdio"
command = "uvx"
args = ["mcp-server-fetch"]
EOF

De voorrangsregel is eenvoudig te onthouden: projectconfiguratie (./.vibe/config.toml) overschrijft de globale configuratie (~/.vibe/config.toml). Elke repository kan zo zijn eigen model, systeemprompt en MCP-servers afdwingen zonder dat u iets hoeft te wijzigen bij het wisselen tussen projecten.

Vertrouwde mappen

De werkmap bepaalt ook wat Vibe mag doen zonder u om toestemming te vragen. Het systeem voor vertrouwde mappen vertrouwt op ~/.vibe/trusted_folders.toml, waarin locaties worden vermeld waar bepaalde automatische acties—met name auto-approve—zijn toegestaan.

# ~/.vibe/trusted_folders.toml
trusted = [
  "/home/user/projects/my-api",
  "/home/user/projects/frontend",
]

Als u auto-approve inschakelt in een map die niet in deze lijst staat, waarschuwt Vibe u dat deze niet als vertrouwd wordt beschouwd. Dit is precies de beveiliging die u wilt wanneer u een onbekende repository cloneert om een collega te helpen.

Bestanden refereren en van map wisselen tijdens een sessie

In uw gesprekken accepteert @ zowel paden relatief aan de werkmap als absolute paden, waarbij autocomplete in beide gevallen werkt.

# Relatief pad (aanbevolen)
Explain the code in @src/api/routes.ts

# Absoluut pad
Explain the code in @/home/user/projects/my-api/src/api/routes.ts

Geef de voorkeur aan relatieve paden: deze lezen prettiger en blijven geldig, ongeacht de gebruiker of machine, wat belangrijk is bij het delen van een prompt met een collega.

Tot slot staat niets u in de weg om tijdens een sessie ergens anders naartoe te navigeren met een shell-commando:

!cd /other/project && ls

Weet echter wat u krijgt: de projectcontext van de initiële scan blijft gebonden aan de startmap, en Vibe scant de nieuwe map niet automatisch opnieuw. De agent ziet de vermelde bestanden, maar zal nog steeds redeneren op basis van de oorspronkelijke projectarchitectuur. Voor een echte contextwisseling opent u een nieuwe sessie.

Belangrijkste punten

  • Vibe gebruikt bij het opstarten de huidige map als projectcontext
  • Met --workdir kunt u een map opgeven zonder er naartoe te navigeren
  • Eén terminal per project is de schoonste aanpak voor werk met meerdere projecten
  • Per-project .vibe/config.toml past het gedrag aan voor elke codebase
  • Het Trust Folder-systeem beveiligt auto-approve op basis van per-map
  • Relatieve paden met @ worden aanbevolen voor de leesbaarheid