API-sleutel en omgevingsvariabelen
Op deze pagina
Les bijgewerkt op 2 november 2026 op basis van API-sleutels en profielen: de sleutel die tijdens de installatie wordt ingevoerd, gaat naar de systeem-sleutelbos (het bestand
~/.vibe/.envdient alleen als back-up), browseraanmelding is standaard beschikbaar, en/statusof/whoamigeven de gebruikte bron aan. Bron: API-sleutels en profielen.
Uw Mistral API-sleutel ophalen
Om Vibe te gebruiken, heeft u een Mistral API-sleutel nodig. Deze sleutel authenticeert uw verzoeken en stelt Vibe in staat te communiceren met Mistral-modellen. Zonder deze sleutel installeert en start het hulpprogramma wel, maar is generatie onmogelijk. U maakt de sleutel in zes stappen aan op de Mistral Console:
- Ga naar console.mistral.ai
- Maak een account aan of log in
- Navigeer naar het gedeelte API Keys
- Klik op Create new key
- Geef het een beschrijvende naam (bijv. “vibe-cli-dev”)
- Kopieer de sleutel direct; deze wordt niet opnieuw getoond
Dat laatste punt is geen formaliteit: de sleutel is slechts één keer zichtbaar. Als u het tabblad te snel sluit, moet u een nieuwe genereren. De sleutel volgt het formaat sk-xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx en moet vertrouwelijk blijven. Iedereen die deze heeft, kan uw API-quota gebruiken en dus uw budget opmaken.
Drie configuratiemethoden
Vibe accepteert drie manieren om deze sleutel op te geven. Uw keuze hangt volledig af van uw werkcontext.
Methode 1: Interactieve installatie
Dit is de standaardmethode bij de eerste start en de eenvoudigste voor een persoonlijk werkstation. Vibe vraagt u direct om uw sleutel en slaat deze op:
vibe
# → "Please enter your Mistral API key:"
# Plak uw sleutel, druk op Enter
De sleutel wordt opgeslagen in uw systeem-sleutelbos (macOS Keychain, Windows Credential Manager…). Als er geen sleutelbos beschikbaar is, valt het systeem terug op het bestand ~/.vibe/.env, dat alleen voor u leesbaar is. Merk op dat aanmelden via uw browser met uw Mistral-account bij de eerste start de behoefte aan een sleutel vaak volledig wegneemt. Typ /status of /whoami tijdens een sessie om te zien welke bron Vibe daadwerkelijk gebruikt.
# Als de sleutel in het .env-bestand staat (geen sleutelbos beschikbaar)
cat ~/.vibe/.env
# MISTRAL_API_KEY=...
Methode 2: Omgevingsvariabele
Zodra u de omgeving van een persoonlijk werkstation verlaat—zoals bij een CI/CD-pipeline, een geautomatiseerd script of een gedeelde server—wordt een omgevingsvariabele de voorkeur gegeven omdat er niets naar de schijf wordt geschreven:
export MISTRAL_API_KEY="sk-your-key-here"
Om dit persistent te maken op uw machine, voegt u deze regel toe aan uw shell-configuratiebestand:
# In ~/.bashrc, ~/.zshrc, of ~/.profile
export MISTRAL_API_KEY="sk-your-key-here"
De omgevingsvariabele heeft voorrang op het .env-bestand. Dit maakt een zeer praktisch gebruikspatroon mogelijk: tijdelijk wisselen van sleutels zonder permanente wijzigingen aan te brengen. U kunt werken met uw ontwikkelingssleutel en vervolgens een enkel commando vooraf laten gaan door een andere sleutel voor een gevoelige bewerking:
# Ontwikkelingssleutel
export MISTRAL_API_KEY="sk-dev-xxxx"
vibe "Analyze this code"
# Productiesleutel (tijdelijk)
MISTRAL_API_KEY="sk-prod-yyyy" vibe "Deploy migrations"
Methode 3: config.toml-bestand
Tot slot kunt u verwijzen naar de omgevingsvariabele in het TOML-configuratiebestand van Vibe:
# ~/.vibe/config.toml
api_key_env_var = "MISTRAL_API_KEY"
Merk op dat deze parameter niet de sleutel zelf bevat, maar alleen de naam van de variabele die gelezen moet worden. Deze indirectie is zinvol wanneer u met meerdere providers werkt, die elk hun eigen variabele hebben: api_key_env_var vertelt Vibe welke het moet gebruiken voor de standaardsleutel.
Voorrangsorde
Wanneer meerdere methoden gelijktijdig zijn geconfigureerd, hanteert Vibe deze volgorde:
- Omgevingsvariabele
MISTRAL_API_KEY(indien gedefinieerd in de shell) .env-bestand in~/.vibe/.env- Systeem-sleutelbos, waar de installatiewizard de sleutel opslaat
Voor een aangepaste provider geeft api_key_env_var in config.toml eenvoudigweg aan welke variabele gelezen moet worden, volgens dezelfde volgorde.
Onthoud de eerste regel hierboven: als een verzoek de authenticatie faalt terwijl uw .env een geldige sleutel bevat, controleer dan eerst of er een oude variabele in uw shell achtergebleven is die deze overschrijft.
Beveiliging van de API-sleutel
De eerste regel is dat u uw sleutel nooit commit naar een Git-repository. Voeg .env toe aan uw .gitignore voordat u het bestand zelfs maar aanmaakt. Een geheim dat naar een openbare repo is gepusht, wordt als gecompromitteerd beschouwd, zelfs als u de commit later verwijdert. Volg dezelfde logica en deel uw sleutel niet als platte tekst in een bericht of document. Als u een lek vermoedt, genereer de sleutel dan onmiddellijk opnieuw.
Gebruik organisatorisch gezien aparte sleutels voor ontwikkeling en productie. Als er één lekt, kunt u deze intrekken zonder de andere te onderbreken. Stel tot slot uitgavenlimieten in op de Mistral Console. Dit is het meest effectieve veiligheidsnet tegen een script in een lus of een blootgelegde sleutel: de facturatie stopt automatisch.
Verifieer dat de sleutel werkt
Neem na de configuratie niets aan. Test met een minimaal verzoek:
vibe "Say hello"
Als de sleutel geldig is, reageert Vibe normaal. Als deze ongeldig of verlopen is, krijgt u een duidelijke authenticatiefout, wat u bespaart op het zoeken naar de oorzaak in de installatie.
Als u aanvullende providers zoals OpenRouter configureert, heeft elk zijn eigen variabele nodig. De twee bestaan probleemloos naast elkaar:
export MISTRAL_API_KEY="sk-mistral-xxxx"
export OPENROUTER_API_KEY="sk-or-xxxx"
We behandelen de configuratie van externe providers in detail in de daarvoor bestemde les.
Belangrijkste punten
- Haal uw Mistral API-sleutel op via console.mistral.ai
- Drie configuratiemethoden: interactieve installatie, omgevingsvariabele, config.toml
- De omgevingsvariabele heeft voorrang op het .env-bestand
- Commit uw sleutel nooit naar Git
- Stel uitgavenlimieten in op de Mistral Console