Edytuj kod za pomocą Vibe
Na tej stronie
Aktualizacja z 2 listopada 2026 — Devstral. Devstral 2 (
devstral-2512) osiągnął koniec wsparcia (end-of-life) 31 lipca 2026 r., a Devstral Small 2 – 31 marca 2026 r.: wywołania tych modeli nie są już gwarantowane. Oficjalna tabela przekierowuje je obecnie do Mistral Medium 3.5, który sam został wycofany na rzecz Mistral Large 4. Codestral (codestral-2508) pozostaje ogólnie dostępny do uzupełniania kodu. Sprawdź tabelę modeli, aby zobaczyć, gdzie wskazują aliasy-latestprzed uruchomieniem tych przykładów.
Opisuj, nie pisz
Edycja kodu za pomocą Vibe zaczyna się od stwierdzenia, czego chcesz, w prostym języku naturalnym, bez prób formułowania technicznych instrukcji:
Dodaj walidację e-maila do funkcji registerUser
Zrefaktoryzuj ten komponent, aby używał hooków React zamiast klas
Napraw błąd w obsłudze logowania, który nie uwzględnia limitów czasu
Agent odczytuje istniejący kod, rozumie kontekst i proponuje dostosowaną zmianę. Opiera się głównie na narzędziu edit (dawniej search_replace), które działa chirurgicznie: przepisywany jest tylko odpowiedni blok, pozostawiając resztę pliku nienaruszoną. Pozwala to uniknąć groźnego skutku ubocznego w postaci przepisywania całych plików, gdzie naprawa trzech linii niesie ze sobą pięćdziesiąt linii niechcianego formatowania.
Przeglądaj przed zaakceptowaniem
Vibe nigdy nie modyfikuje pliku w sposób niezauważalny. Wyświetla w terminalu kolorowy diff, używając dokładnego formatu git diff: usunięte linie pojawiają się na czerwono z prefiksem -, dodane linie na zielono z prefiksem +, a otaczający kontekst pozostaje widoczny, dzięki czemu możesz zlokalizować zmianę wewnątrz pliku. Każdy programista bez wysiłku czyta ten format i właśnie o to chodzi.
Następnie następuje zatwierdzenie. W trybie domyślnym sekwencja jest stała: agent analizuje kod i przygotowuje zmianę, wyświetla diff, Ty sprawdzasz dokładnie, co ulegnie zmianie, a następnie zatwierdzasz, wpisując y, lub odrzucasz, wpisując n. Żadna zmiana nie trafi do Twojej bazy kodu bez tego kroku. Dzięki temu narzędzie jest bezpieczne dla kodu produkcyjnego: zachowujesz ostateczną kontrolę, linia po linii.
Odrzucenie propozycji to nie jedyna opcja, gdy jest ona tylko w połowie poprawna. Najskuteczniejszym podejściem jest skorygowanie kursu w trakcie rozmowy:
Blisko, ale użyj wyrażenia regularnego zamiast split do parsowania e-maila
Vibe dostosowuje swoją propozycję w oparciu o Twoje opinie i wszystko inne, co zostało powiedziane wcześniej w sesji.
Gdy zmiany obejmują wiele plików
Prawdziwe funkcje rzadko mieszczą się w jednym pliku, a Vibe radzi sobie z tym rozproszeniem, nie wymagając od Ciebie dzielenia żądania:
Dodaj endpoint /api/users/:id/avatar z przesyłaniem plików.
Utwórz obsługę trasy, middleware walidacyjny i test jednostkowy.
Agent identyfikuje, które pliki zmodyfikować, a które utworzyć, przygotowuje zmiany dla każdego z nich, a następnie przesyła je do zatwierdzenia plik po pliku. Możesz zaakceptować obsługę, ale odrzucić test, jeśli jego struktura Ci nie odpowiada.
Poddawaj swój kod recenzji
Edycja to tylko część pracy: Vibe jest równie przydatny do recenzji. Poproś o przegląd bezpieczeństwa konkretnego pliku, pisząc „Przejrzyj zmiany w @src/api/auth.ts i powiedz mi, czy są problemy z bezpieczeństwem“, analizę wydajności: „Przeanalizuj ten plik i zaproponuj ulepszenia wydajności“, lub sprawdzenie stylu: „Sprawdź, czy ten kod przestrzega najlepszych praktyk TypeScript“. W każdym przypadku agent odczytuje kod, sygnalizuje potencjalne problemy i proponuje uzasadnione poprawki.
W przypadku audytu, w którym jakiekolwiek zapisywanie byłoby niedopuszczalne, nie polegaj na własnej czujności w momencie zatwierdzania: po prostu usuń narzędzia zapisu z dedykowanego agenta.
# ~/.vibe/agents/reviewer.toml
system_prompt_id = "code_reviewer"
disabled_tools = ["write_file", "edit", "bash"] # edit: formerly search_replace
Uruchom go poleceniem:
vibe --agent reviewer
Ten agent może jedynie czytać i analizować. Jest to preferowana konfiguracja do audytów bezpieczeństwa lub przeglądania repozytorium podwykonawcy.
Co odróżnia dobry prompt od złego
Jakość modyfikacji wynika bezpośrednio z precyzji instrukcji. Porównaj te dwa sformułowania: pierwsze pozostawia agenta w domysłach co do Twoich intencji, drugie nie pozostawia nic do wymyślenia.
# Zbyt ogólnie
Ulepsz ten plik
# Precyzyjnie
Dodaj logowanie z modułem winston dla błędów w obsłudze createOrder,
rejestrując kod błędu HTTP i wiadomość
Drugim odruchem powinno być jawne wskazanie obszaru docelowego za pomocą @, np. „W @src/middleware/auth.ts dodaj sprawdzenie wygaśnięcia tokenu przed walidacją sesji“. Trzecim jest nigdy nie kończenie serii zmian bez weryfikacji: poproś „Uruchom testy, aby sprawdzić, czy zmiany niczego nie zepsuły“, a agent wykona odpowiednie polecenie dla Twojego projektu – npm test, pytest, cargo test – zanim poinformuje Cię, czy wszystko przeszło pomyślnie.
Na koniec przypadek zbyt szybkiego zatwierdzenia. Nie wszystko stracone: możesz poprosić agenta o cofnięcie ostatniej zmiany w @src/api/auth.ts lub przejąć kontrolę przez Gita bez wychodzenia z trybu interaktywnego, używając prefiksu ! do bezpośredniego uruchomienia polecenia powłoki.
!git checkout -- src/api/auth.ts
Kluczowe wnioski
- Opisuj swoje zmiany językiem naturalnym; Vibe generuje kod
- Kolorowe diffy pokazują dokładnie, co ulegnie zmianie przed zatwierdzeniem
- Tryb domyślny wymaga wyraźnego zatwierdzenia każdej zmiany
- Zmiany obejmujące wiele plików są obsługiwane automatycznie
- Agent tylko do odczytu jest idealny do recenzji kodu
- Zawsze weryfikuj testy po serii zmian