Przejdź do głównej treści
Polski— Wybierz język
Menu

Plik config.toml

Lekcja 6 z 16 Zaktualizowano 2 listopada 2026 Programista
Na tej stronie
  1. Gdzie znajduje się plik config.toml?
  2. Struktura pliku
  3. Wybór modelu
  4. Dostosowywanie monitu systemowego
  5. Konfigurowanie agentów
  6. Kontrola narzędzi
  7. Motyw i lokalizacja konfiguracji
  8. Konfiguracja specyficzna dla projektu
  9. Kluczowe wnioski

Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 r. na podstawie dokumentacji Vibe Code: zintegrowany model Mistral Medium 3.5 (oraz Devstral 2), klucz enable_update_checks (klucz enable_auto_update nie ma już wpływu na działanie), narzędzie edit (dawniej search_replace) oraz usunięta sekcja [safety] zastąpiona przez default_agent. Źródła: Konfiguracja · Referencje konfiguracji.

Gdzie znajduje się plik config.toml?

Vibe szuka swojego pliku konfiguracyjnego w dwóch miejscach, w następującej kolejności:

  1. Konfiguracja projektu: ./.vibe/config.toml (w bieżącym katalogu)
  2. Konfiguracja globalna: ~/.vibe/config.toml (w Twoim katalogu domowym)

Konfiguracja projektu ma pierwszeństwo przed konfiguracją globalną. Mechanizm ten sprawia, że narzędzie jest praktyczne w codziennej pracy programisty: Twoja konfiguracja globalna odzwierciedla Twoje nawyki, podczas gdy repozytorium klienta wymusza własne zasady wewnątrz swojego katalogu, nie zmuszając Cię do ręcznego przełączania ustawień.

Struktura pliku

Plik config.toml korzysta z formatu TOML, czytelnego i jednoznacznego formatu konfiguracyjnego. Oto kompletny, opatrzony komentarzami przykład zawierający wszystko, czego będziesz potrzebować:

# ~/.vibe/config.toml

# Aktywny model: wbudowany model lub alias dla presetu [[models]]
active_model = "mistral-medium-3.5"

# Domyślny agent (przyjmuje "ask-edits", jeśli klucz отсутствует)
default_agent = "ask"

# Własny monit systemowy (~/.vibe/prompts/my_custom_prompt.md)
system_prompt_id = "my_custom_prompt"

# Motyw: auto dopasowuje się do terminala; użyj /theme, aby wybrać
theme = "auto"

# Codzienne sprawdzanie nowych wersji
enable_update_checks = true

Wybór modelu

Parametr active_model określa, którego modelu Vibe używa do generowania. Oczekuje on aliasu: albo wbudowanego modelu Mistral Medium 3.5, albo aliasu dla presetu [[models]], który zadeklarowałeś (omówione w następnej lekcji).

active_model = "mistral-medium-3.5"

Nie musisz edytować pliku, aby zmienić model: polecenie /model przełącza modele w trakcie sesji i wyświetla listę dostępnych opcji. Użyj pliku, aby ustawić wybór domyślny, a polecenia do jednorazowych testów.

Dostosowywanie monitu systemowego

Monit systemowy definiuje zachowanie Vibe. Domyślnie jest skonfigurowany tak, aby być skutecznym asystentem programistycznym, ale możesz go wyspecjalizować. Często jest to ustawienie, które przynosi najbardziej widoczne korzyści: agent, który zna Twoje konwencje z góry, przestaje proponować kod wymagający ponownego formatowania.

Monity to pliki Markdown przechowywane w ~/.vibe/prompts/. Stwórz własny; oto przykład dla zespołu pracującego z Pythonem i FastAPI:

mkdir -p ~/.vibe/prompts
cat > ~/.vibe/prompts/mon_prompt.md << 'EOF'
Tu es un assistant de développement spécialisé en Python et FastAPI.
Tu écris du code propre, typé, avec des docstrings.
Tu privilégies les approches fonctionnelles quand c'est possible.
Tu réponds toujours en français.
EOF

Następnie odwołaj się do niego w pliku config.toml, używając nazwy pliku bez rozszerzenia:

system_prompt_id = "mon_prompt"

Konfigurowanie agentów

Agenci idą dalej niż same monity: są to kompletne profile konfiguracyjne, w których każdy agent ma własny model, monit systemowy i uprawnienia do narzędzi. Tworzysz je w ~/.vibe/agents/. Najbardziej oczywistym przykładem jest agent do przeglądu kodu:

# ~/.vibe/agents/code_review.toml

system_prompt_id = "code_reviewer"
disabled_tools = ["write_file", "edit", "bash"]

[tools.bash]
permission = "never"

Uruchom go na żądanie:

vibe --agent code_review

Ten agent może jedynie czytać: nie może zapisywać plików ani wykonywać poleceń. Możesz więc pozwolić mu przeskanować gałąź kolegi bez obawy o przypadkowe modyfikacje, co czyni go idealnym trybem do bezpiecznych przeglądów kodu.

Kontrola narzędzi

To filtrowanie narzędzi dotyczy również konfiguracji głównej. Dostępne są dwie listy: jedna pozwalająca tylko na określone narzędzia, a druga zabraniająca ich używania:

# Włącz tylko określone narzędzia
enabled_tools = ["read_file", "grep", "edit"]   # edit: dawniej search_replace

# Wyłącz określone narzędzia
disabled_tools = ["bash", "write_file"]

Wpisywanie każdej nazwy ręcznie staje się uciążliwe, gdy serwer MCP udostępnia dwadzieścia narzędzi. Narzędzia MCP mają nazwy w formacie {server}_{tool}, a filtry akceptują znaki wieloznaczne i wyrażenia regularne (prefiks re:). Pozwala to myśleć kategoriami rodzin, a nie pojedynczych narzędzi:

# Włącz wszystkie narzędzia z serwera MCP o nazwie serena (wzorzec glob)
enabled_tools = ["serena_*"]
# ... lub to samo za pomocą wyrażenia regularnego:
# enabled_tools = ["re:^serena_.*$"]

# Wyłącz wszystkie narzędzia z serwera MCP fetch_server
disabled_tools = ["fetch_server_*"]

Motyw i lokalizacja konfiguracji

Ustaw motyw w tym samym pliku lub na bieżąco za pomocą polecenia /theme:

theme = "auto"

Dostępne motywy różnią się w zależności od wersji; użyj /theme w trybie interaktywnym, aby zobaczyć pełną listę i podejrzeć każdą opcję przed ostatecznym wyborem.

Na koniec, Vibe domyślnie przechowuje swoją konfigurację w ~/.vibe/, ale możesz zmienić tę lokalizację za pomocą zmiennej środowiskowej:

export VIBE_HOME="/chemin/vers/mon/dossier/vibe"

Jest to przydatne, jeśli Twój katalog domowy znajduje się na wolnym dysku sieciowym, gdzie każde odczytanie konfiguracji powodowałoby opóźnienia, lub jeśli udostępniasz konfigurację na wielu komputerach za pomocą usługi synchronizacji.

Konfiguracja specyficzna dla projektu

Wracając do scenariusza otwierającego: aby uzyskać ustawienia specyficzne dla projektu, utwórz plik .vibe/config.toml w głównym katalogu projektu:

mkdir -p .vibe
cat > .vibe/config.toml << 'EOF'
system_prompt_id = "python_expert"

[tools.bash]
permission = "ask"
allowlist = ["git status", "git diff", "pytest"]
EOF

Vibe ładuje ten plik tylko wtedy, gdy zadeklarowałeś folder jako zaufany przy pierwszym uruchomieniu. Jako środek ostrożności przed commitowaniem: dodaj .vibe/ do pliku .gitignore, jeśli plik zawiera poufne informacje, takie jak nazwy zmiennych lub wewnętrzne adresy URL, których nie chcesz wypychać do repozytorium.

Kluczowe wnioski

  • Plik config.toml istnieje w wersji globalnej (~/.vibe/) i projektowej (./.vibe/)
  • Konfiguracja projektu ma pierwszeństwo przed konfiguracją globalną
  • Agenci to kompletne profile zawierające model, monit i uprawnienia; ustaw domyślnego agenta za pomocą default_agent
  • Narzędzia można filtrować za pomocą znaków wieloznacznych lub wyrażeń regularnych
  • Zmienna VIBE_HOME pozwala zmienić katalog konfiguracji