Wbudowane agenty Mistral Vibe
Na tej stronie
Lekcja przepisana 2 listopada 2026 r. na podstawie dokumentacji Vibe Code. Poprzednia wersja wymieniała cztery agenty, w tym
defaultiplan:defaultto terazask, domyślnym agentem jestaccept-edits, a dodanosmart-approveilean. Nie ma już wbudowanego agentaplan. Źródła: Agents · Safety, approvals, and permissions. Aktualizacja z 3 listopada: Zweryfikowano namistral-vibe3.0.4. Agentleanobsługuje wyłącznie modellabs-leanstral-1-5, który według tabeli modeli firmy Mistral został wycofany 30 września 2026 r. Nie może już odpowiadać.
Czym jest agent w Vibe?
W Vibe agent to zestaw konfiguracji nakładanych na Twoje ustawienia globalne: monit systemowy, model, wybór narzędzi i zasady zatwierdzania. Pytanie brzmi nie tylko „O co proszę Vibe?“, ale także „Którego agenta używam i jakie ma przez to uprawnienia?“. Wybór właściwego agenta oznacza znalezienie równowagi między Twoją kontrolą a szybkością działania narzędzia. Ręczne zatwierdzanie wszystkiego przez cały dzień marnuje czas przy działaniach niskiego ryzyka, ale przepuszczanie wszystkiego w krytycznym repozytorium to przepis na katastrofę.
Agenty dostarczane z Vibe
| Agent | Zachowanie przy zatwierdzaniu | Przypadek użycia |
|---|---|---|
ask | Pyta przed każdym narzędziem (dawniej default) | Eksploracja nieznanego repozytorium; weryfikacja wszystkiego |
accept-edits | Domyślny agent. Automatycznie zatwierdza edycje plików w katalogu roboczym; pyta o wszystko inne, w tym polecenia powłoki | Praca codzienna; refaktoryzacje w określonym zakresie |
smart-approve | Klasyfikuje każde wywołanie narzędzia: wykonuje te, które uznaje za bezpieczne, pyta o ryzykowne | Praca codzienna z mniejszą liczbą przerw |
auto-approve | Zatwierdza wszystko, w tym polecenia powłoki | Tylko zaufane, izolowane środowiska |
lean | Wyspecjalizowany agent dla asystenta dowodów Lean 4, instalowany przez /leanstall. W Vibe 3.0.4 akceptuje tylko jeden model, Leanstral 1.5 (labs-leanstral-1-5), który tabela modeli Mistral wymienia jako wycofany 30 września 2026 r., bez zamiennika | Dowody formalne, jeśli model Leanstral stanie się ponownie dostępny |
ask: Najbardziej ostrożny
Każde narzędzie wymaga Twojej walidacji: odczyty plików, zapisy i polecenia. To bezpieczny wybór przy pracy z repozytorium napisanym przez kogoś innego lub przy kodzie zawierającym dane wrażliwe. Zachowujesz pełną kontrolę, kosztem wolniejszego tempa pracy.
accept-edits: Ustawienie domyślne
To aktywny agent, gdy uruchamiasz vibe bez opcji. Modyfikuje pliki w katalogu roboczym bez pytania, ale konsultuje się z Tobą przed uruchomieniem polecenia powłoki lub wykonaniem działania wrażliwego. Niezależnie od wybranego agenta (chyba że używasz pełnego automatycznego zatwierdzania), Vibe pyta również przed każdym narzędziem, które odczytuje, zapisuje lub wykonuje cokolwiek poza katalogiem roboczym, a także przed odczytem lub modyfikacją plików .env lub .envrc.
smart-approve: Automatyczna triage
Wiele próśb o zatwierdzenie dotyczy działań, które i tak byś zaakceptował. smart-approve najpierw stosuje Twoje reguły uprawnień i ponownie wykorzystuje zatwierdzenia już udzielone w sesji. Następnie model klasyfikuje każde wywołanie: to, co uznaje za bezpieczne, wykonuje się natychmiast; to, co uznaje za ryzykowne, jest przekazywane Tobie. Dokumentacja jest jasna co do ograniczeń: jest to klasyfikator, a nie piaskownica. Wywołanie uznane za bezpieczne wykonuje się z tymi samymi uprawnieniami, co Twoje konto użytkownika. W przypadku niezaufanego kodu lub sekretów trzymaj się agenta ask lub izolowanego środowiska.
auto-approve: Pełna autonomia
Wszystko wykonuje się bez potwierdzenia, w tym rm -rf na dowolnej ścieżce, do której Vibe ma dostęp. Rezerwuj to dla środowisk jednorazowych: kontenerów, maszyn wirtualnych lub efemerycznych gałęzi w ciągłej integracji. Administrator może wyłączyć tę opcję dla całej organizacji (enable_auto_approve = false).
Wybór i przełączanie agentów
vibe --agent ask # przy uruchamianiu
vibe --agent smart-approve # lub vibe --smart-approve
W sesji interaktywnej Shift+Tab przełącza cyklicznie między agentami bez wychodzenia z Vibe. Aby zmienić domyślnego agenta, dodaj jeden wiersz do config.toml:
default_agent = "ask"
To ustawienie dotyczy również trybu programistycznego (vibe --prompt …). Uważaj w tym trybie: nikogo nie ma, aby odpowiedzieć na prośbę o zatwierdzenie, więc Vibe odmawia każdego wywołania narzędzia, które tego wymaga. Do wykonania nienadzorowanego przekaż --auto-approve (alias --yolo) i tylko w izolowanym środowisku.
A co z trybem „Plan“?
Vibe nie ma wbudowanego agenta plan. Jeśli Twoja konfiguracja zawiera default_agent = "plan" bez niestandardowego agenta o tej nazwie, Vibe wyświetla ostrzeżenie i uruchamia się z agentem ask. Jednak przepływ pracy „eksploruj i planuj, a następnie wykonuj“ nadal jest doskonały: dokumentacja pokazuje, jak stworzyć własnego agenta plan tylko do odczytu, czym zajmiemy się w następnej lekcji.
Podagenty
Agent może również delegować część pracy podagentom, na przykład w celu eksploracji dużego repozytorium bez wypełniania własnego kontekstu. Bez niestandardowego podagenta może uruchomić ogólny podagent z tymi samymi instrukcjami i narzędziami, co on sam. Nie wybierasz podagentów za pomocą --agent: to agent je uruchamia (Lekcja 5).
Instrukcje projektu: AGENTS.md
Niezależnie od agenta, Vibe ładuje pliki AGENTS.md: najpierw z katalogu Vibe (~/.vibe/AGENTS.md), a następnie z projektu, zaczynając od katalogu roboczego aż do roota zaufanego folderu. W przypadku konfliktu wygrywa plik znajdujący się najbliżej katalogu roboczego. To miejsce na konwencje obowiązujące wszystkie agenty: polecenia testowe, przewodniki stylistyczne i pliki, których nigdy nie należy dotykać.
Kluczowe wnioski
- Wbudowane agenty:
ask,accept-edits(domyślny),smart-approve,auto-approveorazlean(możliwy do zainstalowania, ale brak modelu od czasu wycofania Leanstral 1.5 w dniu 30 września 2026 r.) smart-approveredukuje przerwy, ale pozostaje klasyfikatorem, a nie piaskownicą- Użyj
Shift+Tab, aby przełączać agentów w sesji; ustawdefault_agentjako domyślnego - W trybie programistycznym każde wywołanie wymagające zatwierdzenia jest odrzucane, chyba że użyto
--auto-approve - Nie ma już wbudowanego agenta
plan: stwórz własnego (Lekcja 2)