Zaawansowana produktywność: Łączenie agentów, umiejętności i trybów
Na tej stronie
Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 r. Przykładowe pliki agentów używają teraz kluczy udokumentowanych przez Vibe:
instructions(zamiastsystem_prompt),active_model(zamiastmodel), bloki[tools.<tool>]do zatwierdzania (kluczauto_approvenie istnieje w pliku agenta) oraz poprawne nazwy narzędzi (edit, a nieedit_file; brak narzędzialist_dir). Przypomnienie z Lekcji 3:safetyto wskaźnik wizualny, a nie uprawnienie. Źródło: Odwołanie do konfiguracji.
Kompletny ekosystem
Opanowałeś już trzy filary Mistral Vibe: agenci decydują, kto wykonuje zadanie, umiejętności opisują, co należy zrobić, a tryby ustalają kontekst. Osobno każdy z nich oferuje jedynie umiarkowane korzyści. To ich połączenie zmienia charakter pracy – ta lekcja pokaże ci, jak zorganizować je w spójne, profesjonalne środowisko deweloperskie.
Wszystko zaczyna się od organizacji. To, co towarzyszy ci z projektu do projektu, żyje w ~/.vibe/; to, co ma sens tylko dla konkretnego repozytorium, pozostaje w repozytorium. Taki podział zapobiega przeciąganiu umiejętności inicjalizacji bazy danych do każdego projektu i, co ważniejsze, zapewnia, że współpracownik sklonuje twoje repozytorium bez brakujących mu narzędzi.
~/.vibe/
├── agents/
│ ├── review.toml # Tryb przeglądu kodu (bezpieczny)
│ ├── dev.toml # Tryb deweloperski (neutralny)
│ ├── deploy.toml # Tryb wdrażania (destrukcyjny)
│ └── ci-runner.toml # Podagent CI (yolo, tylko kontener)
├── skills/
│ ├── code-review/SKILL.md
│ ├── test-gen/SKILL.md
│ ├── smart-commit/SKILL.md
│ ├── lint-fix/SKILL.md
│ └── db-migrate/SKILL.md
└── config.toml
mon-projet/.vibe/
├── skills/
│ ├── deploy-staging/SKILL.md # Specyficzne dla projektu
│ └── seed-database/SKILL.md # Specyficzne dla projektu
└── config.toml # Konfiguracja lokalna
Typowy dzień
Poranek zaczynasz w trybie tylko do odczytu. Rozpoczynasz od niestandardowego agenta plan utworzonego w Lekcji 2 (Vibe nie dostarcza wbudowanego), pytając, co zmieniło się od poniedziałku, i otrzymujesz wyjaśnienie dotyczące modułu, którego nie dotykałeś od sześciu miesięcy – żadna z tych operacji nie modyfikuje pliku. Gdy już rozejrzysz się po terenie, Shift+Tab przełącza cię w tryb przeglądu, aby zająć się pull requestem.
# Zacznij od niestandardowego agenta plan z Lekcji 2 (tylko do odczytu)
vibe --agent plan
# Zbadaj ostatnie zmiany
> Które pliki zostały zmodyfikowane od poniedziałku?
> Przeanalizuj architekturę modułu src/api/
# Przełącz się w tryb przeglądu
# Shift+Tab → review
> Przejrzyj zmiany w PR #42
Następnie przychodzi czas na implementację, która wymaga trybu zdolnego do zapisu. Opisujesz, co chcesz osiągnąć, a następnie delegujesz wszystko, co mechaniczne, do poleceń ukośnych: generowanie testów dla właśnie napisanego pliku, sprzątanie dotkniętego katalogu.
# Przełącz się w tryb dev
# Shift+Tab → dev
> Zaimplementuj endpoint POST /api/users z walidacją Zod
# Użyj poleceń ukośnych
/test-gen src/api/users.ts
/lint-fix src/api/
Przed commitowaniem ta sama sekwencja powtarza się za każdym razem – właśnie dlatego zamieniliśmy je w polecenia.
# Polecenia ukośne w sekwencji
/lint-fix src/
/code-review src/api/users.ts
# Inteligentny commit
/smart-commit
Na koniec wdrażanie odbywa się w trybie destructive, gdzie każdy krok wymaga twojej walidacji. Zmiana trybu działa tu zarówno jako bariera bezpieczeństwa, jak i przełącznik narzędziowy.
# Przełącz się w tryb deploy (destrukcyjny, wymagane potwierdzenie)
# Shift+Tab → deploy
> Wdróż na środowisko staging
# Vibe realizuje sekwencję: test → build → deploy → verify
Sprawianie, by agenci i umiejętności ze sobą rozmawiali
Agent może znać twoje umiejętności i przypominać ci o nich we właściwym momencie. Wystarczy wspomnieć o nich w jego prompcie systemowym: agent nie wykonuje ich za ciebie, ale sugeruje odpowiednie polecenie natychmiast po wygenerowaniu kodu, dokładnie w momencie, gdy mógłbyś o tym zapomnieć.
# ~/.vibe/agents/fullstack-dev.toml
display_name = "Fullstack Dev"
safety = "neutral"
instructions = """
Jesteś programistą fullstack.
Dostępne umiejętności, które możesz zasugerować użytkownikowi:
- /test-gen dla testów jednostkowych
- /lint-fix dla porządkowania kodu
- /smart-commit dla commitów
- /code-review dla przeglądu kodu
Po każdej implementacji sugeruj odpowiednie umiejętności.
"""
Podagenci z kolei obsługują izolowaną część potoku, podczas gdy ty kontynuujesz pracę. Przypadek podręcznikowy to kontrola bezpieczeństwa tylko do odczytu: potrzebuje ona jedynie read_file i grep, więc nie może niczego zepsuć i działa równolegle, nie przerywając ci pracy.
# Podagent do analizy bezpieczeństwa (działa równolegle)
display_name = "Security Check"
agent_type = "subagent"
safety = "safe"
instructions = """Przeanalizuj pliki pod kątem luk z listy OWASP Top 10."""
enabled_tools = ["read_file", "grep"]
[tools.read_file]
permission = "always"
[tools.grep]
permission = "always"
Trzy powtarzające się przepływy pracy
Pierwszy, „Eksploruj → Planuj → Wykonuj“, pasuje do nowych funkcji: eksplorujesz bazę kodu za pomocą agenta plan, aby zrozumieć kontekst, prosisz Vibe o zaproponowanie planu implementacji, a następnie wykonujesz ten plan za pomocą agenta dev lub accept-edits. Drugi, „Pisz → Przeglądaj → Naprawiaj“, dotyczy kodu, który właśnie napisałeś: implementujesz za pomocą agenta dev, przeglądasz za pomocą /code-review i naprawiasz zidentyfikowane problemy, przełączając się z powrotem na dev. Trzeci, „Testuj → Commituj → Wdrażaj“, zamyka cykl: /test-gen seguido wykonaniem testów, /smart-commit dla konwencjonalnej wiadomości i agent deploy do wydania produkcyjnego z weryfikacją.
Dwa poziomy konfiguracji
Globalny config.toml deklaruje to, co towarzyszy ci wszędzie, w tym katalog umiejętności współdzielonych przez zespół – tak konwencja commitów czy lista kontrolna przeglądu przestają być sprawą osobistą.
# ~/.vibe/config.toml
# Globalnie włączone umiejętności
enabled_skills = ["code-review", "test-gen", "lint-fix", "smart-commit"]
# Ścieżki do umiejętności współdzielonych przez zespół
skill_paths = ["/home/equipe/vibe-skills"]
Plik lokalny uzupełnia ten zestaw o umiejętności specyficzne dla projektu i, co kluczowe, usuwa te, które tam nie pasują. Lista disabled_skills jest tak samo ważna jak aktywacja: autouzupełnianie zaśmiecone nieistotnymi poleceniami w końcu zostaje zignorowane.
# mon-projet/.vibe/config.toml
# Dodatkowe umiejętności dla tego projektu
enabled_skills = ["deploy-staging", "seed-database", "db-migrate"]
# Wyłącz nieistotne umiejętności
disabled_skills = ["experimental-*"]
Na koniec sprawdź, czy wszystko to przynosi realny efekt. Zmierz czas przełączania kontekstu: przejście od jednego zadania do drugiego powinno zajmować mniej niż pięć sekund dzięki Shift+Tab; w przeciwnym razie twoje tryby są źle zdefiniowane. Następnie policz, ile razy dziennie faktycznie używasz poleceń ukośnych – polecenie niewywołane od dwóch tygodni powinno zostać usunięte lub zmienione. Wreszcie, sprawdź, ile błędów wykrywa tryb przeglądu przed commitowaniem: to najbardziej wymowna metryka, ponieważ liczy błędy, które nigdy nie trafiły do produkcji.
Kluczowe wnioski
- Organizuj agentów według poziomu bezpieczeństwa, a umiejętności według funkcjonalności
- Stosuj wzorzec „Eksploruj → Planuj → Wykonuj“ dla nowych funkcji
- Używaj poleceń ukośnych do zadań powtarzalnych
- Łącz globalnych agentów z lokalnymi umiejętnościami projektowymi
Shift+Tabto twój najbardziej produktywny skrót- Regularnie mierz i dostosowuj swoją konfigurację