Tryby zunifikowane: łączenie narzędzi, uprawnień i zachowań
Na tej stronie
Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 r. Przykładowe pliki agentów używają teraz kluczy udokumentowanych przez Vibe:
instructions(zamiastsystem_prompt),active_model(zamiastmodel), bloki[tools.<tool>]do zatwierdzania (kluczauto_approvenie istnieje w pliku agenta) oraz rzeczywiste nazwy narzędzi (edit, a nieedit_file; brak narzędzialist_dir). Przypomnienie z Lekcji 3:safetyto wskaźnik wizualny, a nie uprawnienie. Źródło: Referencja konfiguracji.
Koncepcja trybów zunifikowanych
Niestandardowe agenty omówione w poprzednich lekcjach definiują statyczny profil: model, zestaw narzędzi i poziom bezpieczeństwa. Tryby zunifikowane idą o krok dalej, łącząc wiele wymiarów w jedną, spójną konfigurację, którą możesz aktywować jednym gestem. Tryb zunifikowany grupuje autoryzowane narzędzia, określone uprawnienia, zachowanie sterowane monitem systemowym, zasady automatycznego zatwierdzania oraz ograniczenia kontekstowe.
Wartość tego rozwiązania staje się oczywista, gdy Twoja praca zmienia się kilka razy w ciągu dnia. Bez trybów zunifikowanych za każdym razem, gdy zmienia się kontekst, musisz żonglować wieloma ustawieniami: przechodzisz od przeglądu kodu do wdrażania i musisz wymieniać agenty, dostosowywać uprawnienia oraz tweakować prompt. Tryb zunifikowany encapsuluje wszystko to w jednym profilu, który aktywujesz podczas uruchamiania lub w trakcie sesji.
# Włącz tryb "deploy"
vibe --agent deploy-mode
# Przełącz się na tryb "review"
# Shift+Tab → wybierz review-mode
Struktura trybu zunifikowanego
Technicznie rzecz biorąc, tryb zunifikowany jest agentem niestandardowym; różnica względem klasycznego agenta ma charakter koncepcyjny. Nie projektujesz już pliku .toml jako „asystenta, który potrafi zrobić X“, lecz jako kompletny kontekst pracy: co wolno Ci robić w tej fazie projektu, z jakim poziomem ostrożności i w jakiej formie otrzymujesz wyniki.
Poniższy tryb przeglądu (review) ilustruje to najwyraźniej. Jest to tryb tylko do odczytu, więc jest automatycznie zatwierdzany bez ryzyka, a jego prompt wymusza format raportu, który możesz bezpośrednio dołączyć do pull requesta.
# ~/.vibe/agents/review-mode.toml
display_name = "Review Mode"
description = "Tryb przeglądu kodu: tylko do odczytu, głęboka analiza, sugestie."
safety = "safe"
active_model = "mistral-medium-3.5" # model wbudowany w Vibe
instructions = """
Jesteś w trybie przeglądu kodu.
Cel: analiza jakości kodu, bezpieczeństwa i możliwości utrzymania.
Zasady:
- Nigdy nie modyfikuj plików
- Wyprodukuj ustrukturyzowany raport (krytyczne problemy, ostrzeżenia, sugestie)
- Cytuj affected linie kodu z ich numerami
- Proponuj poprawki jako diffy
Format wyjścia: Markdown z sekcjami Krytyczne / Ostrzeżenie / Sugestia
"""
enabled_tools = [
"read_file",
"grep",
]
[tools.read_file]
permission = "always"
[tools.grep]
permission = "always"
Tryb wdrażania (deploy) jest jego dokładnym przeciwieństwem i ten kontrast jest zamierzony. Posiada bash, więc może coś zepsuć, ale jego uprawnienia ask dla write_file i bash utrzymują Cię w pętli decyzyjnej, a jego prompt opisuje ścisłą sekwencję, którą agent musi przestrzegać od początku do końca.
# ~/.vibe/agents/deploy-mode.toml
display_name = "Deploy Mode"
description = "Tryb wdrażania: budowanie, testowanie, wdrażanie z walidacją na każdym etapie."
safety = "destructive"
active_model = "codestral" # alias zadeklarowany w config.toml (Lekcja 2)
instructions = """
Jesteś w trybie wdrażania.
Obowiązkowa sekwencja:
1. Zweryfikuj, czy wszystkie testy przechodzą
2. Zbuduj projekt
3. Zweryfikuj build (brak błędów, brak ostrzeżeń)
4. Poproś o potwierdzenie przed właściwym wdrożeniem
5. Wdróż
6. Zweryfikuj, czy usługa odpowiada
Nigdy nie wdrażaj, jeśli testy nie przejdą.
"""
enabled_tools = [
"read_file",
"write_file",
"bash",
"grep",
"ask_user_question"
]
[tools.write_file]
permission = "ask"
[tools.bash]
permission = "ask"
Projektowanie trybów komplementarnych
Idea polega na stworzeniu zestawu trybów pokrywających cały cykl deweloperski, od odkrywania po naprawianie. Tryb eksploracji prowadzi drogę: tylko do odczytu i automatycznie zatwierdzany, pomaga zrozumieć repozytorium, zanim zaczniesz je dotykać.
display_name = "Explore Mode"
safety = "safe"
instructions = """Eksploruj bazę kodu, zidentyfikuj architekturę, wzorce i zależności."""
enabled_tools = ["read_file", "grep",]
[tools.read_file]
permission = "always"
[tools.grep]
permission = "always"
Następnie przychodzi tryb Dev, w którym spędzisz większość czasu. Zapisuje pliki i uruchamia polecenia – na przykład do uruchamiania testów – ale pyta o Twoją zgodę, a jego prompt wiąże każdą zmianę z pisaniem testów.
display_name = "Dev Mode"
safety = "neutral"
instructions = """Zaimplementuj żądane funkcje. Pisz testy dla każdej zmiany."""
enabled_tools = ["read_file", "write_file", "edit", "bash", "grep",]
[tools.write_file]
permission = "ask"
[tools.edit]
permission = "ask"
[tools.bash]
permission = "ask"
Na koniec tryb Fix jest celowo wąski. Brak write_file, tylko edit: agent modyfikuje istniejący kod bez tworzenia nowych plików, co zapobiega „refaktoryzacji przy okazji“ błędu, o którego naprawienie po prostu poprosiłeś. Ponieważ jest tak ograniczony, możemy go bezpiecznie automatycznie zatwierdzać.
display_name = "Fix Mode"
safety = "neutral"
instructions = """Napraw zgłoszone błędy. Minimalizuj zmiany. Dotykaj tylko affected kodu."""
enabled_tools = ["read_file", "edit", "grep"]
[tools.read_file]
permission = "always"
[tools.edit]
permission = "always"
[tools.grep]
permission = "always"
Przełączanie między trybami i ich organizacja
W sesji interaktywnej Shift+Tab cykluje przez tryby: Vibe wyświetla listę wszystkich Twoich agentów, wbudowanych i niestandardowych, wraz z ich opisami – tutaj przydają się staranne opisy z poprzedniej lekcji. Z linii poleceń uruchamiasz bezpośrednio w danym trybie lub inspectujesz zawartość katalogu agentów.
# Uruchom bezpośrednio w trybie
vibe --agent review-mode
# Wylistuj dostępnych agentów
ls ~/.vibe/agents/
Na koniec przyjmij jasną konwencję nazewnictwa. Przyrostek -mode natychmiast odróżnia Twoje konteksty pracy od bardziej doraźnych agentów użytkowych, a porządek alfabetyczny katalogu pozostaje czytelny nawet po dodaniu tuzina plików.
~/.vibe/agents/
├── review-mode.toml # Przegląd kodu
├── deploy-mode.toml # Wdrażanie
├── dev-mode.toml # Dewelopment
├── fix-mode.toml # Naprawy
├── explore-mode.toml # Eksploracja
└── doc-mode.toml # Dokumentacja
Kluczowe wnioski
- Tryb zunifikowany to agent niestandardowy zaprojektowany jako kompletny kontekst pracy
- Łączy narzędzia, uprawnienia, prompt systemowy i model w jednej konfiguracji
- Twórz tryby komplementarne, aby pokryć swój cykl deweloperski
Shift+Tabpozwala przełączać się między trybami w czasie rzeczywistym- Nazywaj pliki konsekwentnie, aby łatwo było je znaleźć
- Każdy tryb musi mieć jasny cel i odpowiednie uprawnienia