Polecenia slash: wywołuj umiejętności jednym gestem
Na tej stronie
Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 na podstawie dokumentacji Vibe: polecenie slash dla umiejętności dołącza instrukcje tej umiejętności do Twojej wiadomości, a
disable-model-invocation: truerezerwuje umiejętność do ręcznego wywołania. Źródła: Umiejętności · Polecenia i skróty.
Skróty dla Twoich umiejętności
Umiejętności, które napisałeś w poprzednich lekcjach, są bezużyteczne, jeśli nic ich nie wywołuje. Polecenia slash są tym wyzwalaczem: to polecenia poprzedzone znakiem /, które wpisujesz bezpośrednio w sesji Vibe. Nie musisz tworzyć żadnych dodatkowych deklaracji – każda umiejętność z wartością user-invocable: true w metadanych (frontmatter) automatycznie generuje polecenie slash o nazwie tej umiejętności. Ty piszesz plik SKILL.md, a Vibe zajmuje się jego udostępnieniem.
Składnia mieści się w jednej linii: nazwa polecenia, a po niej to, co ma zostać przetworzone.
# W interaktywnej sesji Vibe
/code-review src/api/auth.ts
/test-generator src/utils/helpers.ts
/doc-writer src/lib/database.ts
Vibe dodaje instrukcje z pliku SKILL.md do Twojej wiadomości wraz z tekstem, który wpisałeś po poleceniu. Oprócz tych poleceń wyprowadzonych z Twoich umiejętności, Vibe udostępnia wbudowane polecenia dostępne w każdej sesji:
/config # Modyfikuj konfigurację Vibe
/help # Wyświetl pomoc
/clear # Nowa rozmowa (alias /new)
/model # Wybierz aktywny model
/resume # Wznów zapisaną sesję
/compact # Podsumuj historię, aby zwolnić kontekst
/reload # Przeładuj konfigurację, instrukcje i umiejętności
Projektowanie umiejętności łączących się w łańcuchy
Jedno polecenia slash oszczędza kilka sekund. Prawdziwe zyski pojawiają się przy ich łączeniu w łańcuchy: każda umiejętność przejmuje pracę tam, gdzie poprzednia ją zakończyła. Przyjrzyjmy się dwóm uzupełniającym się umiejętnościom: jednej czyszczącej kod, a drugiej commitującej go.
Pierwsza, lint-fix, zakłada, że projekt ma już skonfigurowane narzędzia i potrzebuje jedynie orchestrowania ich we właściwej kolejności.
---
name: lint-fix
description: Lintuj i formatuj kod zgodnie z regułami projektu
license: MIT
user-invocable: true
allowed-tools:
- read_file
- write_file
- bash
- grep
---
# Lintuj i napraw
Uruchom linter i formatter projektu na wskazanych plikach.
## Proces
1. Wykryj linter (ESLint, Biome, oxlint)
2. Wykryj formatter (Prettier, Biome)
3. Uruchom lintowanie z automatyczną naprawą
4. Uruchom formatowanie
5. Zgłoś błędy, których nie można naprawić
Druga, smart-commit, wkracza do akcji, gdy kod jest już czysty. Zwróć uwagę na obecność ask_user_question w dozwolonych narzędziach: tworzenie wiadomości commit wpływa na historię repozytorium, więc całkowicie uzasadnione jest, by umiejętność poprosiła o walidację przed wykonaniem działania.
---
name: smart-commit
description: Generuj konwencjonalną wiadomość commit na podstawie zmian
license: MIT
user-invocable: true
allowed-tools:
- bash
- read_file
- grep
- ask_user_question
---
# Inteligentny commit
Przeanalizuj bieżące zmiany w Git i wygeneruj wiadomość commit
zgodnie z konwencją Conventional Commits.
## Proces
1. Uruchom `git diff --staged`, aby zobaczyć zmiany
2. Skategoryzuj: feat, fix, refactor, docs, test, chore
3. Zidentyfikuj zakres (główny plik lub moduł)
4. Napisz zwięzłą wiadomość w języku angielskim
5. Poproś użytkownika o walidację
6. Wykonaj commit
Gdy te umiejętności są już gotowe, dzień pracy programisty wygląda następująco: otwierasz sesję, eksplorujesz istniejący kod, piszesz nowy kod, a następnie uruchamiasz łańcuch weryfikacji przed commitowaniem.
vibe
# Poranek: eksploracja
/code-review src/
# Rozwój
# ... kod ...
# Przed commit
/lint-fix src/
/test-generator src/new-file.ts
/smart-commit
Co przekazujesz do polecenia
Wszystko, co znajduje się po nazwie polecenia, to dowolny tekst przekazywany do umiejętności jako kontekst. Możesz wskazać pojedynczy plik, wymienić kilka lub podać instrukcję w języku naturalnym zamiast ścieżek.
# Przekaż konkretny plik
/code-review src/api/users.ts
# Przekaż wiele plików
/test-generator src/utils/math.ts src/utils/string.ts
# Przekaż instrukcje
/doc-writer Udokumentuj tylko funkcje publiczne w src/lib/
Nie wszystkie Twoje umiejętności muszą stać się poleceniami. Umiejętność analityczna wywoływana wyłącznie przez inne umiejętności lub przez agenta nie ma miejsca w Twoim autouzupełnianiu: ustaw user-invocable: false, a zniknie z listy, pozostając dostępna do wewnętrznego odwoływania się.
---
name: internal-analyzer
description: Wewnętrzna analiza używana przez inne umiejętności
user-invocable: false
allowed-tools:
- read_file
- grep
---
Utrzymanie czytelności w czasie
Wpisz samo / w sesji, aby zobaczyć pełną listę dostępnych poleceń, zarówno wbudowanych, jak i osobistych, wraz z ich nazwami i opisami. Ta lista to Twój panel sterowania: jeśli po trzech miesiącach nie możesz znaleźć własnych umiejętności, oznacza to, że Twoje nazewnictwo uległo rozmyciu. Konwencja czasownik-obiekt wystarczy, aby zachować spójność.
/lint-fix → czynność-obiekt
/test-generate → czynność-obiekt
/doc-write → czynność-obiekt
/db-migrate → kontekst-czynność
Opis w metadanych (frontmatter) pojawia się w tym autouzupełnianiu: to on przypomni Ci za sześć miesięcy, co dokładnie robi dane polecenie. „Narzędzie testowe“ nic Ci nie powie; dłuższa wersja wskaże framework, język i zakres działania.
# Źle
description: Narzędzie testowe
# Dobrze
description: Generuj testy jednostkowe Vitest dla eksportowanych funkcji TypeScript
Kluczowe wnioski
- Każda umiejętność z
user-invocable: trueautomatycznie generuje polecenie slash - Składnia:
/nazwa-umiejętności opcjonalne-argumenty - Argumenty to dowolny tekst przekazywany do umiejętności jako kontekst
- Łącz polecenia slash, aby tworzyć codzienne przepływy pracy
- Wpisz
/, aby wyświetlić listę wszystkich dostępnych poleceń - Nazywaj swoje umiejętności w sposób spójny i opisowy