Przejdź do głównej treści
Polski— Wybierz język
Menu

Tryby niestandardowe: Code Review, Deploy, Lint

Lekcja 9 z 14 Zaktualizowano 2 listopada 2026 Zaawansowany
Na tej stronie
  1. Twórz tryby dopasowane do swojego workflow
  2. Recenzent, który niczego nie zepsuje
  3. Wdrożenie, które odmawia improwizacji
  4. Automatyczne, ale zdyscyplinowane sprzątanie
  5. Dwa dodatkowe tryby i zasada organizacji
  6. Kluczowe wnioski

Lekcja zaktualizowana 2 listopada 2026 r. Przykładowe pliki agentów używają teraz kluczy udokumentowanych przez Vibe: instructions (zamiast system_prompt), active_model (zamiast model), bloki [tools.<tool>] do zatwierdzania (klucz auto_approve nie istnieje w pliku agenta) oraz rzeczywiste nazwy narzędzi (edit, a nie edit_file; brak narzędzia list_dir). Przypomnienie z Lekcji 3: safety to wskaźnik wizualny, a nie uprawnienie. Źródło: Configuration reference.

Twórz tryby dopasowane do swojego workflow

Lekcja o zunifikowanych trybach wprowadziła koncepcję; czas ją przetestować. Stworzymy trzy niestandardowe tryby, które pokrywają powtarzające się potrzeby każdego programisty: recenzję kodu, wdrażanie i linting. Każdy z nich to plik .toml umieszczony w ~/.vibe/agents/, zawierający dostosowane instrukcje. Tym, co wyróżnia te trzy tryby, nie są same instrukcje, lecz para enabled_tools / [tools.<tool>]: to ona decyduje, czego Vibe może dotknąć, a więc jakie ryzyko ponosisz; safety to jedynie etykieta wizualna.

Recenzent, który niczego nie zepsuje

Tryb recenzji kodu zamienia Vibe w wymagającego recenzenta, który analizuje jakość, bezpieczeństwo i możliwość utrzymania Twojego kodu. Ponieważ tylko odczytuje dane, jest oznaczony jako safe, a jego narzędzia do odczytu mają ustawione permission = "always": działa bez przerywania Ci pracy i bez ryzyka, ponieważ żadne pliki nie zostaną zmodyfikowane. Lista narzędzi dotrzymuje tej obietnicy: brak write_file, brak edit, brak bash.

# ~/.vibe/agents/review.toml
display_name = "Code Review"
description = "In-depth code review: security, performance, maintainability."

safety = "safe"
active_model = "mistral-medium-3.5"  # model built into Vibe

instructions = """
You are a senior developer in code review mode.

Process:
1. Read modified files (git diff or specified files)
2. Analyze each change across 4 axes:
   - Security (injection, XSS, CSRF, exposed secrets)
   - Performance (N+1, nested loops, memory)
   - Maintainability (naming, complexity, duplication)
   - Correctness (logic, edge cases, types)

Output format:
## 🔴 Critiques (fix before merge)
## 🟡 Warnings (fix soon)
## 🟢 Suggestions (optional improvements)

For each point: file, line, problem, proposed fix.
"""

enabled_tools = [
  "read_file",
  "grep",
]

[tools.read_file]
permission = "always"

[tools.grep]
permission = "always"

Format wyjścia wymuszony w prompcie nie jest kosmetyczny: pozwala Ci jednym rzutem oka posortować, co blokuje pull request, a co może poczekać. Uruchamiasz tryb, a następnie podajesz mu albo instrukcję w dowolnej formie, albo konkretny zakres.

vibe --agent review
# > Analyze modified files in the current branch
# > /review src/api/

Wdrożenie, które odmawia improwizacji

Tryb deploy to dokładne przeciwieństwo. Dotyka środowiska produkcyjnego, więc jest oznaczony jako destructive, a jego narzędzia do zapisu i bash pozostają na poziomie permission = "ask": każde działanie wymaga Twojej walidacji. Cała wartość tego trybu leży w ustalonej sekwencji jego promptu, a zwłaszcza w warunkach zatrzymania. Improwizowane wdrożenie w piątkowy wieczór zawsze zaczyna się od pominiętego kroku; tutaj czerwony test zatrzymuje wszystko.

# ~/.vibe/agents/deploy.toml
display_name = "Deploy"
description = "Controlled deployment with tests, build, and verification."

safety = "destructive"
active_model = "codestral"  # alias declared in config.toml (Lesson 2)

instructions = """
You are in deployment mode. Follow this sequence WITHOUT EXCEPTION:

1. VERIFY — clean git status, no uncommitted files
2. TEST — run the full test suite
3. BUILD — production build
4. VALIDATE — check the build (size, errors, warnings)
5. CONFIRM — ask the user before continuing
6. DEPLOY — run the deployment command
7. VERIFY — confirm the service responds correctly

If a step fails: STOP. Explain the problem and propose a solution.
Never deploy if tests fail.
Never deploy if the build contains critical warnings.
"""

enabled_tools = [
  "read_file",
  "write_file",
  "bash",
  "grep",
  "ask_user_question"
]

[tools.write_file]
permission = "ask"

[tools.bash]
permission = "ask"

Obecność ask_user_question na liście narzędzi jest kluczowa: bez niej krok 5 byłby życzeniowym myśleniem, ponieważ agent nie miałby technicznej możliwości zadania Ci pytania.

vibe --agent deploy
# > Follows the sequence test → build → deploy → verification

Automatyczne, ale zdyscyplinowane sprzątanie

Pomiędzy nimi znajduje się tryb lint, który automatyzuje formatowanie, konwencje i sortowanie importów. Modyfikuje pliki, więc jest neutral, ale jego poprawki są mechaniczne i odwracalne przez Gita: zatwierdzenie jego narzędzi z góry (permission = "always") oszczędza Ci klikania pięćdziesięciu razy. Jeśli jego lista zawiera bash, rób to tylko w izolowanym środowisku lub ogranicz bash do allowlist zawierającej wyłącznie polecenia lint. Trzy zasady na końcu promptu to właśnie to, co powstrzymuje go przed zejściem na manowce – agent działający bez ograniczeń szybko zainstaluje Biome w projekcie, który doskonale radzi sobie z ESLint.

# ~/.vibe/agents/lint.toml
display_name = "Lint & Fix"
description = "Automatic cleanup: lint, format, imports, conventions."

safety = "neutral"
active_model = "codestral"  # alias declared in config.toml (Lesson 2)

instructions = """
You are in code cleanup mode.

Tasks:
1. Detect project tools (ESLint, Biome, Prettier, oxlint)
2. Run lint with auto-fix
3. Run formatting
4. Sort and clean up imports
5. Remove detectable dead code
6. Report errors that cannot be fixed automatically

Rules:
- Use tools already configured in the project
- Do not modify tool configuration
- Do not add new tools without asking
"""

enabled_tools = [
  "read_file",
  "edit",
  "bash",
  "grep",
]

[tools.read_file]
permission = "always"

[tools.edit]
permission = "always"

[tools.bash]
permission = "always"  # reserve for isolated environments only

[tools.grep]
permission = "always"

Dwa dodatkowe tryby i zasada organizacji

To samo rozumowanie dotyczy innych potrzeb. Tryb dokumentacji pozostaje neutral, ale utrzymuje write_file i edit na poziomie "ask", ponieważ generowanie plików w repozytorium zasługuje na spojrzenie przed zapisem.

# ~/.vibe/agents/docs.toml
display_name = "Documentation"
description = "Generates and updates technical documentation."
safety = "neutral"
active_model = "mistral-medium-3.5"  # model built into Vibe

instructions = """
Generate technical documentation. For each file:
- JSDoc/TSDoc for public functions
- README with usage examples
- Documented environment variables
- API schemas if applicable
"""

enabled_tools = ["read_file", "write_file", "edit", "grep",]

[tools.write_file]
permission = "ask"

[tools.edit]
permission = "ask"

Tryb migracji dołącza natomiast do deploy w kategorii destructive: nieudana migracja schematu nie może być cofnięta przez git revert, stąd wymóg posiadania systematycznego skryptu wycofującego (rollback).

# ~/.vibe/agents/migrate.toml
display_name = "Migration"
description = "Handles database and dependency migrations."
safety = "destructive"
active_model = "mistral-medium-3.5"  # model built into Vibe

instructions = """
You handle migrations. Absolute rules:
- Always generate a rollback script
- Test the migration on a copy before production
- Document every schema change
"""

enabled_tools = ["read_file", "write_file", "bash", "grep", "ask_user_question"]

[tools.write_file]
permission = "ask"

[tools.bash]
permission = "ask"

Na koniec zorganizuj swój katalog agentów tak, aby krytyczność była czytelna już w samej strukturze drzewa. Gdy przełączasz tryby za pomocą klawiatury w trakcie sesji, musisz wiedzieć bez zastanowienia, czy właśnie aktywowany tryb może zapisywać na Twoim dysku.

~/.vibe/agents/
├── review.toml          # safe — read-only
├── lint.toml            # neutral — controlled modifications
├── docs.toml            # neutral — file generation
├── deploy.toml          # destructive — with confirmation
└── migrate.toml         # destructive — with confirmation

Kluczowe wnioski

  • Każdy tryb to plik .toml w ~/.vibe/agents/ zaprojektowany pod konkretny workflow
  • Tryb review posiada tylko narzędzia do odczytu, zatwierdzone z góry: może tylko czytać
  • Tryb deploy utrzymuje bash i zapis na poziomie "ask": pyta o potwierdzenie
  • Tryb lint zatwierdza swoje narzędzia edycyjne z góry: naprawia automatycznie
  • Dostosuj active_model w zależności od złożoności zadania
  • instructions są kluczowe: bądź precyzyjny co do sekwencji i zasad