Przejdź do głównej treści
Polski— Wybierz język
Menu

Zabezpieczanie agenta: bezpieczeństwo, uprawnienia i zaufane foldery

Lekcja 3 z 14 Zaktualizowano 2 listopada 2026 Zaawansowany
Na tej stronie
  1. Co robi (a czego nie robi) pole safety
  2. Pierwszy mechanizm: dostępne narzędzia
  3. Drugi mechanizm: uprawnienia dla poszczególnych narzędzi
  4. Trzeci mechanizm: zakres katalogu roboczego
  5. Czwarty mechanizm: zaufane foldery
  6. Reagowanie na monit o zatwierdzenie
  7. Wybór właściwego balansu
  8. Kluczowe wnioski

Lekcja przepisana 2 listopada 2026 r. Poprzednia wersja opisywała pole safety jako poziom uprawnień. Dokumentacja Vibe jest jednoznaczna: jest to wskaźnik wizualny, który koloruje obramowanie pola wprowadzania; niczego nie wymusza. Prawdziwa ochrona wynika z list narzędzi, uprawnień dla poszczególnych narzędzi oraz zaufanych folderów. Źródła: Safety, approvals, and permissions · Configuration reference.

Co robi (a czego nie robi) pole safety

Pole safety w pliku agenta przyjmuje pięć wartości: safe, neutral (domyślnie), destructive, smart oraz yolo. Zmienia ono kolor obramowania obszaru wprowadzania, aby dać Ci szybkie przypomnienie, którego agenta używasz. Nie usuwa ono narzędzi ani nie uruchamia monitów o zatwierdzenie. Agent oznaczony jako safe, ale wyposażony w nieograniczone narzędzie bash, nadal może uruchamiać destrukcyjne polecenia.

Istnieje jeden wyjątek: gdy administrator wyłączy automatyczne zatwierdzanie (enable_auto_approve = false), Vibe ukrywa wszystkie agenty oznaczone jako yolo. Poza tym safety to etykieta, a nie blokada. Zawsze łącz ją z rzeczywistymi mechanizmami kontrolnymi opisanymi poniżej.

Pierwszy mechanizm: dostępne narzędzia

enabled_tools (lista dozwolona) i disabled_tools (lista zablokowana, stosowana afterward) decydują o tym, co agent może wywołać. Akceptują one dokładne nazwy, wzorce glob oraz wyrażenia regularne z prefiksem re:.

# Agent do audytu tylko do odczytu
display_name = "Security Audit"
safety = "safe"
enabled_tools = ["read_file", "grep"]

Jeśli narzędzia nie ma na liście, dla tego agenta ono nie istnieje. To Twoja najsilniejsza gwarancja.

Drugi mechanizm: uprawnienia dla poszczególnych narzędzi

Dla dostępnych narzędzi blok [tools.<tool>] ustala regułę: "always" (bez monitu), "ask" (monit za każdym razem) lub "never" (blokada).

display_name = "Refactoring"
safety = "neutral"
enabled_tools = ["read_file", "grep", "edit", "write_file", "bash"]

[tools.edit]
permission = "always"

[tools.write_file]
permission = "ask"

[tools.bash]
permission = "ask"
allowlist = ["git status", "git diff", "pnpm test"]
denylist = ["rm -rf", "git push"]

W przypadku bash, allowlist i denylist określają prefiksy poleceń, które są zawsze dozwolone lub zawsze blokowane. Vibe domyślnie pozwala na kilka poleceń tylko do odczytu (ls, pwd, cat, git status itp.), ale każda lista, którą napiszesz, zastępuje listę domyślną: uwzględnij wszelkie domyślne polecenia, które chcesz zachować. Dla read_file, write_file i edit listy te akceptują wzorce ścieżek bezwzględnych. Jedna rozsądna zasada: skrypt uruchamiany przez bash może konstruować ścieżki, których Vibe nie widzi w samym poleceniu; ustawiaj bash na "ask" zawsze, gdy stawka tego wymaga.

Trzeci mechanizm: zakres katalogu roboczego

Domyślnie Vibe wyświetla monit, zanim narzędzie plikowe lub powłoki uzyska dostęp do ścieżki poza katalogiem roboczym, nawet przez dowiązanie symboliczne, oraz przed odczytaniem lub zmodyfikowaniem plików .env i .envrc. Możesz utwardzić to zachowanie:

outside_workdir = "deny"   # odmów zamiast wyświetlać monit; agent otrzymuje błąd i kontynuuje działanie

Czwarty mechanizm: zaufane foldery

Repozytorium może dołączać własną konfigurację Vibe (agenci, umiejętności, serwery MCP, uprawnienia) w folderze .vibe/ lub instrukcje w pliku AGENTS.md. Ponieważ ta konfiguracja zmienia zachowanie Vibe, ładuje się ona tylko z folderu, który jawnie zatwierdziłeś. Przy pierwszym uruchomieniu Vibe wyświetla listę wykrytych plików i oferuje opcje Trust folder, Trust full repo lub Don’t trust; Twoje wybory są zapisywane w ~/.vibe/trusted_folders.toml. Okno dialogowe nie analizuje tych plików: przeglądaj je jak każdy inny kod w repozytorium, szczególnie definicje serwerów MCP i uprawnienia. W trybie programistycznym Vibe nigdy nie wyświetla monitu: vibe --trust przyznaje tymczasowe zaufanie dla pojedynczego wykonania.

Reagowanie na monit o zatwierdzenie

Gdy Vibe wyświetli monit, możliwe są cztery odpowiedzi z klawiatury: 1 lub y pozwala jednorazowo, 2 na resztę sesji, 3 zawsze, a 4, n lub Escape odmawia. Kolor obramowania przypomina, który agent jest aktywny.

Wybór właściwego balansu

PotrzebaUstawienie
Analiza bez dotykania czegokolwiekenabled_tools = ["read_file", "grep"]
Refaktoryzacja z pewnościąedit ustawione na "always", bash ustawione na "ask" z allowlist poleceń testowych
Porządkowanie projektubash ustawione na "ask" i denylist poleceń nieodwracalnych
Zadanie nienadzorowane w CIKontener efemeryczny, vibe --prompt … --auto-approve, limity --max-turns i --time-limit

Złota zasada pozostaje niezmienna: najmniejsze uprawnienia. Daj każdemu agentowi minimum niezbędne do działania, zacznij od restrykcyjnych ustawień i otwieraj dostęp tylko w miarę potrzeb.

Kluczowe wnioski

  • safety (safe, neutral, destructive, smart, yolo) koloruje obramowanie; nie wymusza żadnych uprawnień
  • Prawdziwe blokady: enabled_tools/disabled_tools, a następnie [tools.<tool>] (always, ask, never)
  • Dla bash, allowlist i denylist zastępują listy domyślne
  • Vibe wyświetla monit przed opuszczeniem katalogu roboczego lub dotknięciem plików .env
  • Konfiguracja projektu ładuje się tylko w zaufanym folderze; przeglądaj ją przed zatwierdzeniem